David Arnold is een jonge componist. Zijn eerste score schreef hij toen hij 31 was, voor Danny Cannons The Young Americans. Arnold studeerde samen met Cannon aan de National Film and Television School in Londen en leerde de jonge regisseur kennen tijdens één van de vele studentenprojecten waarvoor hij tijdens zijn schooltijd de muziek componeerde. Arnolds carrière nam een hoge vlucht toen Roland Emmerich de score van The Young Americans hoorde en aan Arnold vroeg om de muziek te componeren voor zijn sciencefictionfilm Stargate (1994). De film was een sleeperhit en in filmmuziekmiddens was de score van Arnold een schot in de roos: de gebalde orkestraties, de oosterse thema's, prachtig koorwerk met een hoog episch gehalte en duidelijke hints naar de scores van Star Wars, Lawrence of Arabia en Close Encounters of the Third Kind, maakten van David Arnold het nieuwe up-and-coming filmmuziektalent waar iedereen voor moest uitkijken.
Het grote succes kwam er met de tweede samenwerking met Dean Devlin en Roland Emmerich, Independence Day. De (integraal instrumentale) soundtrack van de film stond wekenlang in de hitparade en de film werd de grootste blockbuster van 1996. Ondertussen componeerde Arnold ook nog de muziek voor films als Last of the Dogmen, A Life Less Ordinary en Tomorrow Never Dies en de generiekmuziek voor tv-series als The Visitor en Stargate SG-1. En nu is er dus Godzilla, zijn derde score voor een Demmerichproductie.
Godzilla is, in tegenstelling tot Independence Day of Stargate, geen oorspronkelijke film. Alhoewel de film losstaat van de twee Japanse reeksen Gojira-films, is het een bestaand filmkarakter dat al sinds zijn eerste incarnatie op het witte doek een eigen thema heeft, gecomponeerd door Akira Ifukube. Arnold, die nog nooit een Godzillafilm had gezien, beluisterde de oorspronkelijke muziek voor de series van Ifukube, maar besloot het thema niet te gebruiken. Wel werd hij beïnvloed door de sound van Ifukube's muziek, met veel fanfares, brass en trompetgeschal, veelal in kleine toonaarden.
De film zadelde Arnold ook met een ander vraagstuk op: Godzilla is geen mens, maar het is ook geen dier. De film is niet echt een love-story, ook niet echt een thriller. Bovendien is er weinig of zelfs geen interactie tussen het monster en de andere personages. Eigenlijk is Godzilla gewoon een enorme natuurkracht die ineens amok begint te zaaien, zoals de orkanen in Twister of de kometen in Deep Impact en Armageddon, en als dusdanig geen personage dat je als een personage van muziek moet voorzien, maar een soort entiteit die je met tremendum et fascinosum moet gaan bekijken. Tegelijkertijd is Godzilla geen moordmachine: hij doodt niet willekeurig, het is zijn instinct die hem de dingen laat doen die hij doet. Dit alles zorgt ervoor dat de muziek van Godzilla veel dubbelzinniger is dan de rechttoe-rechtaan-scores van Independence Day en Stargate. Terwijl Arnold met zijn patriottische fanfares in Independence Day duidelijk de kant koos van de 'goeien', was dat bij Godzilla een stuk moeilijker. Vandaar dat hij ervoor koos om in de eerste plaats sfeer en emotie met zijn muziek te beklemtonen, in plaats van te kiezen voor een Wageneriaanse leitmotiefaanpak.
De orkestraties van Godzilla doen terugdenken aan die van Stargate en Independence Day, maar de muziek is stukken minder heroïsch dan in die films. Het Godzillathema is een viernotig motief voor kopers dat veel weg heeft van het Max Cady-motief dat Bernard Herrmann componeerde voor Cape Fear. De mooiste filmmuziek van Godzilla valt te beluisteren tijdens de intiemere momenten van de film, waarvoor Arnold koos voor een Edward Scissorhands-achtige sfeer, met licht koor en zweverige melodieën.
Een soundtrack van Godzilla ligt in de winkels, maar behalve de broeierige generiekmuziek en het celesta-thema met het Elfmankoor dat gespeeld wordt wanneer Broderick op zoek gaat naar de origines van het monster, bevat de cd vooral songs 'inspired by the movie'. Hoewel er oorspronkelijk plannen waren om een score-cd uit te brengen met de videorelease van de film (zoals met Armageddon het geval zal zijn), zijn die plannen, door het allesbehalve fenomenale kassucces van de film in Amerika, voorlopig op de lange baan geschoven.