SMALL SOLDIERS

Size Doesn't Matter

Het was even geleden dat we nog van Joe Dante hadden gehoord. Na relatieve hits als Gremlins, Innerspace en The 'burbs, kwijnde de man weg onder de druk van een verstikkend contract met Universal Pictures. Een spijtige zaak, want de Spielberg-protégé bezit over een uniek talent om kinderfilms te maken die zo mogelijk nog onderhoudender zijn voor volwassenen. Dat doet hij door zijn projecten rijkelijk te zouten met een dikke laag pikzwarte humor.

Dat Dante door Spielberg weer werd opgevist om voor zijn Dreamworks SKG films te draaien met de Dante-signatuur, stemde ons bijzonder hoopvol. En hoewel Small Soldiers verre van Dante's meesterwerk is, vervult hij zijn meest voorname rol met glans: hij onderhoudt zowel oud als jong gedurende een kleine twee uur.

Een aardige premisse heeft het over de tiener Alan die via de plaatselijke speelgoedwinkel prototypes vastkrijgt van de nieuwste hoogtechnologische speelgoedfiguurtjes, de Gorgonites en hun aartsvijanden, het Commando Elite. Beide hebben, dank zij de overname van de speelgoedfabriek door een wapenfabrikant, een oorlogs-chip ingebouwd die hen in staat stelt voor zichzelf te denken. Het Commando Elite, plastieken Stallones met namen als Chip Hazard en Butch Meathook, is een bende geprogrammeerde doders die hun opdracht een tikkeltje te ernstig nemen. Ze verklaren de oorlog aan iedereen die niet aan hun kant staat - mensen incluis. Dat doen ze door een MacGyver-waardig gebruik van allerhande huis-, tuin- en kuikenvoorwerpen. Terwijl de voorstedelijke buurt hoe langer hoe meer gelijkt op een slagveld, zit er voor Alan niks anders op dan zich aan te sluiten bij de veel wreedzamere Gorgonites, de brave mutanten onder leiding van Archer.

Small Soldiers is een Dante-vehikel in meer dan één opzicht. In het geval van de beide Gremlins-films zijn de gelijknissen misschien zelfs iets te opvallend. Vergelijk de brave Mogwai Gizmo met de Gorgonites en Gizmo's duivelse kroost met het Commando Elite. Vergelijk de onmenselijke multinational Clamp (Gremlins 2, middenvinger ferm in de richting van Trump) met de verantwoordelijke speelgoedfabriek. Ook Microsoft ontsnapt niet aan de subtiele kritiek van Dante ('There's nothing in windows'.) Dante's volledige ploeg is aanwezig, van Jerry Goldsmith als componist tot Dante-regulars Wendy Schaal en Dick Miller in kleine rollen.

En dan zijn er de special effects - van de bovenste plank met dank aan ILM en Stan Winston. Zonder Toy Story was er geen Small Soldiers geweest (zie bijvoorbeeld de bijzonder onprettige scène waarin een collectie Barbie-poppen wordt omgebouwd tot een troep ware G.I. Janes), maar daar mag niemand over vallen.

In de puriteinse V.S. is er nogal wat te doen geweest rond het geweld in deze Small soldiers. Een zogenaamde anti-oorlogsprent vullen met extreem geweld is hypocriet en laat kinderen met een verwarde boodschap achter, luidde het. Dit is een kritiek waar wij ons niet achter kunnen zetten. Waar het ons om te doen is, is een amusante bioscoopfilm. Dat poppen hun ledematen worden afgerukt, in grasmaaiers terechtkomen en worden geëlectrocuteerd, zijn slechts instrumenten om de prent gevarieerd en amusant te houden. En dat is, voor ons, al wat telt.

Titel: Small Soldiers
Genre: Actie-Fantasy
Regisseur: Joe Dante
Speelduur: 1u50
Acteurs: Kirsten Dunst, Jay Mohr, Phil Hartman, Denis Leary en stemmen van Tommy Lee Jones, Frank Langella, Ernest Borgnine, Jim Brown, Bruce Dern, George Kennedy, Christina Ricci, Sarah Michelle Gellar