THE BIG SWAP

The Big Swap is gericht op één duidelijke boodschap, namelijk: denk twee keer na voor je met iemand het bed deelt, want je kunt gevoelens nooit uitschakelen. Scenarist/regisseur Niall Johnson maakt dit duidelijk door de personages meer dan twee uur met elkaar te laten praten. Alle voors en tegens van partnerruil komen gedetailleerd aan bod. Saai is dat allerminst. Ondanks het bizarre thema - vijf bevriende koppels beslissen voor één keer van partner te ruilen - raakt de prent immers het diepste van de menselijke ziel.

Alles wat wordt gezegd en getoond is zeer herkenbaar en je kunt bijna niets anders dan nadenken over je eigen gevoelens en emoties. Er is immers altijd wel één persoon of een bepaalde situatie waar je je kunt mee vereenzelvigen. Je kunt je best inbeelden dat je op dezelfde manier zou reageren als sommige personages. En dus weet The Big Swap heel wat innerlijke gevoelens op te wekken. Bovendien zijn de dialogen geschreven alsof het om een improvisatiesessie gaat. Je merkt duidelijk dat scenarist/regisseur Niall Johnson uit eigen ervaring putte (zelf beweert hij echter te bang te zijn om van partner te ruilen). Niemand van de tien deelnemers komt ongeschonden uit de sessie, ook al was de keuze van de partners volledig willekeurig. Sommige deelnemers worden verliefd op hun eenmalige partner, een ander raakt verslaafd aan seks en kinky spelletjes, een vrouw ontdekt dat ze lesbisch is, en bijna iedereen is jaloers.

De sérieux wordt echter voldoende afgewisseld met erotische scènes, zodat diegenen die niet van statische films houden toch meer dan hun gading krijgen. Zo krijgen we niet één uitwisseling te zien, maar twee, en sommige personages voeren ook nog enkele tussennummertjes op. Ook krijg je geregeld naaktscènes op je boterham, al zijn de acteurs niet altijd het bekijken waard. Bovendien zijn deze scènes niet nutteloos zoals normaal het geval is, maar vervullen ze een eigen functie.

Het gaat echter allemaal wat te ver voor de gewone kijker en dus gaat op sommige momenten de geloofwaardigheid, de erotische spanning en de sociale boodschap verloren, vooral dan naar het einde toe. Alle personages zijn geobsedeerd door seks; ze kunnen over niets anders praten en het doet er niet veel toe met wie ze het bed delen. Bovendien zitten er enkele bizarre figuren tussen, zoals een sm-fanaat en een Fatal Attraction-achtig individu, waar maar weinig begrip voor op te brengen is.

Preutse mensen blijven beter thuis; diegenen met een gewone interesse in seks zullen waarschijnlijk zowel een leuke als nuttige avond beleven en voor diegenen die ooit hebben gedeeld in gelijkaardige activiteiten zal de herkenning compleet zijn. Deze film zal niemand onberoerd laten, of het nu in positieve of in negatieve zin is.