Zonder in donkerkleurig pessimisme te vervallen, geven we het grif toe: 1995 was geen filmjaar grand cru. De film die met kop en schouders boven de rest uitstak, werd door de heren juryleden van de Academy Awards schaamteloos onthoofd. The Shawshank Redemption van Frank Darabont kreeg zeven nominaties, maar verliet de festiviteiten met lege handen: de blaam van een voor de rest vrij rimpelloos filmjaar. Zelden gezien nochtans, hoe men een tot in de puntjes uitgekiende plot zo omzichtig en behoedzaam ontrolde tot alle stukjes van de puzzel in elkaar schoven, als was er magie mee gemoeid. Echte magie.
Eén film kon qua dramatische opbouw en verteltechiek concurreren met Frank Darabonts loepzuivere parel en dat was The Usual Suspects van Bryan Singer. Hij stapte echter in de val der groentjes en knipte zijn puzzel in nét iets teveel stukjes: teveel gerommel met de tijd en teveel gegoochel met coupe de théâtres, maar toch één van de beste films van het afgelopen jaar. Naast het veelbekroonde Manneken Pis, nog twee andere kanjers van eigen bodem: het knap gemaakte Suite 16 van Dominique Deruddere en Taxandria, het eindelijk voltooide (maar miskende) magmum opus van Raoul Servais. Slopen ook in de top-3: actiefilms met een gepolijste stijl (Die Hard III en Crimson Tide) en films die elders al het jaaroverzicht haalden: While You Were Sleeping en Frankenstein. Ook mee te nemen in 1996: het veelbesproken Apollo 13 van Ron Howard, het tijdloze romantische heldenepos Braveheart en de meest bizarre film van het jaar: de low budget thriller Shallow Grave van Danny Boyle: zwarte humor en horror om drie nachten niet van te slapen.
Tot slot nog twee films met brokken in de keel: het bloedmooi bravourestukje Nell en die kleine Nieuwzeelandse prent, waar geen kat naar ging kijken: Heavenly Creatures. Nell werd totaal vergeten bij de uitreiking van de bronzen filmbeeldjes (Jodie Foster had écht wel een oscar verdiend), maar wij zullen haar levenslust, eerlijkheid en grenzeloze goedheid niet vergeten. Idem dito voor de Hemelse Schepsels van Peter Jackson. Zoveel lach en traan samengepakt in één film: om in te lijsten, aan de muur te hangen en eindeloos lang naar te kijken.
Volgende week krijgt u nog Erwin Taets' soundtrack-overzicht en dan bergen we het filmjaar 1995 definitief op in de kelders van ons geheugen. De hele redactie wenst u alvast een prachtig filmjaar in 1996!
- Dit waren volgens de kernredacteurs van movie de beste films van 1995:
Wim Dewijngaert: Mary Shelley's Frankenstein, Crimson Tide, Suite 16 Hans Dewijngaert: The Shawshank Redemption, Heavenly Creatures, Nell Chr. Van Cauwenbergh: The Shawshank Redemption, Braveheart, Apollo 13 Alvin Reniers: The Usual Suspects, Die Hard with a Vengeance, Shallow Grave Steven Ceuterick: While You Were Sleeping, Taxandria, The Usual Suspects.