MAFIA!

Het begint nochtans allemaal zo mooi: Anthony Cortino (Jay Mohr) stapt in zijn wagen, draait de sleutel om en bang - hij vliegt de lucht in. De generiek volgt zijn verdere vlucht. Dan gaan we terug in de tijd, het begin van alles: de vlucht van de super-onhandige Vincenzo Cortino, Anthony's vader (Lloyd Bridges) uit Sicilië naar het verre Amerika, waar hij een schitterende carrière uitbouwt als leider van een machtige misdaadorganisatie en uitgroeit tot de alom gevreesde Don Vincenzo Cortino. Als hij zijn einde voelt naderen, moet Don Vincenzo beslissen wie de leiding overneemt: de oorlogsheld Anthony of de psychoot Joey (Billy Burke).

Rond dit gegeven spint Jim Abrahams een volkomen krankzinnig verhaal. Centrale figuur in de film is Anthony, die verliefd is op Diane (Christina Applegate), met succes aan de slag komt in de casinowereld, waar hij het geld letterlijk maar voor het oprapen heeft, maar een affaire met Pepper (Pamela Gidley), die complotteert met broer Joey betekent bijna het einde voor Anthony. Anthony komt echter weer met beide voeten op de grond, en keert terug bij Diane. Alleen, Diane is ondertussen presidente geworden van de States, en zit een congres voor waarop eindelijk de wereldvrede ondertekend zal worden door onder meer Diane, Sadam, de Dalai Lama, Fidel, de Paus. De wereldvrede zal dus even moeten wachten tot na de huwelijksreis. U merkt het, een verhaal waar geen touw aan vast te knopen valt.

Geen erg, een parodie moet het immers hebben van absurditeiten, en die vind je in Mafia! meer dan genoeg. Een parodie leeft ook van de verwijzingen naar zijn voorbeeld. Zelfs daaraan geen gebrek in Mafia!, zo krijg je geregeld verwijzingen naar de hele Godfather- cyclus, naar Once Upon A Time in America, Il Postino, Casino!, Child's Play en zelfs naar Jurassic Park (mmm), Jaws (mooi) en Forrest Gump (knap). Een parodie moet het echter ook hebben van grappen, en daar wringt het schoentje: soms worden de grappen eindeloos lang gerokken, zodat ze oeverloos gaan vervelen; vaak gaat het over grappen met een baard als die van Methusalem en tot overmaat van ramp stijgen ze niet vaak boven het pis-en-kak niveau uit.

Er is duidelijk veel energie in de film gestoken, en aan het talent van de acteurs hoeven we ook niet twijfelen. De idee om een parodie te maken op de gangsterfilm is ook prachtig, maar bij die goede voornemens is het spijtig genoeg gebleven. Jammer ook dat net een miskleun als Mafia! de laatste film van Lloyd Bridges moet wezen.