En zie, komen daar niet als manna uit de lucht gevallen allerlei Prince of Egypt-producten? Mozes-action figures prijken vol belofte bij Bart Smit, een rode zee aan 'novelisations' voor elke leeftijdscategorie en geloofsovertuiging is door alle boekhandels gespoeld, en daarbovenop liggen nog eens drie verschillende Prince of Egypt-soundtracks (anderstalige versies niet meegerekend) in zowat elke platenwinkel, supermarkt en synagoge.
Als die drie soundtracks dan nog eens allemaal muziek uit de film zouden bevatten, dan zou je ons niet horen klagen, maar niets in minder waar. Twee van de drie albums zijn zogenaamde 'tie-ins', zaken die gewoon geïnspireerd zijn door de film. En inspiratie was er blijkbaar bij de vleet, daar bij Dreamworks: eén cd bevat een uurtje gospelmuziek met teksten die van ver en dichtbij wat met het verhaal te maken hebben en de andere verzamelt een reeks rhythm-and-blues-songs die al evenmin in de film te beluisteren vallen en die alleen gemeenschappelijk hebben dat ze weinig of niets gemeenschappelijks hebben.
Tot slot is er dan nog de 'echte' soundtrack van de film, met muziek van Hans Zimmer (het hoofd van het muziekdepartement van Dreamworks, die eerder al de muziek componeerde voor The Peacemaker en de score produceerde van Dreamworks' eerste animatieproject Antz) en zes nieuwe liedjes van Stephen Schwartz, die Dreamworks uit de Disneystal plukte na zijn voorbeeldig werk voor Pocahontas en The Hunchback of Notre Dame.
De film en de soundtrack openen meteen met het muzikale hoogtepunt van de hele onderneming, het epische nummer Deliver Us, dat zijn scoop leent aan The Lion Kings Circle of Life en zijn narratieve structuur aan The Bells of Notre Dame uit The Hunchback of Notre Dame. Het nummer mengt grootste korale passages met een introductie van de belangrijkste verhaallijnen, wannneer Mozes' moeder hem in een mandje in de Nijl laat wegdrijven. De andere liedjes in de film, van de zoetsappige ballads All I ever wanted (een duet van Mozes en de koningin) en Through Heaven's Eyes, tot het heerlijk griezelige The Plagues, op majestueuze manier gebracht door Ralph Fiennes, kunnen perfect staan naast het vele moois dat de laatste jaren uit de Disneystudio's is voortgekomen.
Hier wringt misschien tegelijk ook wat het schoentje: het zijn allemaal wel degelijke songs en goede uitvoeringen, alleen: veel van dit soort muziek hebben we al honderd keer gehoord. De orkestratie is aangepast aan de couleur locale, maar de melodieën zijn vrij uitwisselbaar met die van andere animatiefilms. Het niveau van Alan Menkens en Howard Ashmans muziek voor Beauty and the Beast, waarschijnlijk de beste muziek die ooit voor een animatiefilm werd gecomponeerd, wordt echter nergens bereikt.
Op de cd staan - naar Disneytraditie - ook nog enkele popsongs, waaronder de generiekballad When You Believe, kwelend gebracht door popdiva's Whitney Houston en Mariah Carey, en voor de rest zijn er ook nog songs van K-Ci & Jo Jo, Amy Grant en Boyz to Men.
De score van Hans Zimmer ligt in het verlengde van zijn muziek voor The Lion King: episch, met veel koor (in Hollywood hoort elke film die ietwat religieus is, overvloedig van koormuziek te worden voorzien), Marrokaans aandoende ritmes en stevige melodische actiemuziek in de stijl van zijn muziek voor Treasure Island en Millenium. Degelijk, bombastisch en nooit subtiel, maar het werkt wel natuurlijk.
Prince of Egypt is een goede soundtrack, die alle ingrediënten bevat voor een goede animatiefilmscore. Het enige waarin de soundtrack teleurstelt is door de weinige verrassingen. De film is prachtig geanimeerd en de acteerprestaties zijn uitstekend, maar qua muziek steekt hij niet bepaald met kop en schouders uit boven eerdere animatiefilms van andere studio's. Het is gewoon goed gemaakte muziek, niets minder, maar ook niets meer.