Regisseur Joseph Ruben zag het in het begin wel erg optimistisch zitten. Na het met speciale effecten overladen Dreamspace (1984) was hij van plan om alles, maar dan ook alles met een echte trein te filmen, en daarom liet hij de langste set ter wereld bouwen. Toen het er echter op neer kwam om een spectaculaire ontsporing te filmen kwam hij wijselijk op zijn beslissing terug, en schakelde Sony Pictures Imageworks in om dit toch maar m.b.v. effecten te realiseren.
Men besloot met miniaturen te werken, en omdat de scènes na de ontsporing reeds met de echte metro waren gefilmd was het cruciaal om de 'stunt' op voorhand minitieus vast te leggen. Daarom animeerde men het effect eerst in de computer, zodat de regisseur op voorhand alle camerastandpunten kon bepalen.
Sessums Engineering, die ook de modellen voor Speed maakten, zorgden voor twee ijzersterke miniatuur metrostellen. De miniatuurset werd gebouwd door Scenography.
Vermits de opnames een volledige controle van de metro vereisten werd een kabel langsheen het spoortraject gelegd. De metro werd als deel van het geheel in deze kring opgenomen, waarna de kabel m.b.v. een computergestuurde servomotor werd voortgetrokken. Hierdoor kon men snelheden bereiken van 24 km/h, of zo'n 6.8 meter per seconde, en dat terwijl men volledige controle (en herhaalbaarheid) behield van positie en snelheid.
De crash zelf begint met een ontsporing, en hiervoor liet men het rijtuig over een (voor ons) onzichtbaar spoor lopen dat diagonaal over de normale sporen liep. Om het stel daarna over de kop te laten gaan wikkelde men er een kabel om alsof het een bobijn was. Men trok het stel vooruit, en op het gepaste ogenblik trok men aan die kabel waardoor het rijtuig over de kop ging, en meermaals rondtolde.
Daarna schoof men de metro verder door de set. De ontploffingen werden tot ontbranding gebracht door het metrostel zelf door middel van drukcontacten die langsheen het glijtraject werden gemonteerd. Fotoflashes werden gebruikt om een zenuwachtige belichting te creëren.
Maar ook een aantal 'gewone' stunts mogen er zijn. Zo zien we hoe Wesley Snipes met een moto voor een metrostel springt. Na een aantal testen waarbij een moto op vier wielen de plaats in nam van de metro voerde de stuntman de sprong echt uit voor het voortbewegend monster. Geen dubbel beeld of computermodel! Ook de sprong vlak voor de trein werd zonder trucages uitgevoerd. Een bewijs dat het ook nog zonder CGI kan.