THE OBJECT OF MY AFFECTION

Het begin van de film schetsts Nina Borowski's (Jennifer Aniston) relatie met haar verloofde Vince McBride (John Pankow), een klier van het zuiverste water. Het vergt weinig verbeelding om te beseffen dat haar affaire met deze aartslelijke egoïst geen lang leven is beschoren. Ze is zwanger van hem, maar denkt eraan om haar kind als alleenstaande moeder op te voeden.

We zien ook dat La Aniston op zoek gaat naar een nieuwe flat én roommate. Voor dat laatste laat ze haar oog vallen op de knappe George Hanson (Paul Rudd), die ze onlangs op een feestje heeft ontmoet. Al snel wordt ze tot over haar oren verliefd op deze jongen en wordt hij de geschikte papa voor haar kind. George stemt toe, al is er één groot probleem: hij is homoseksueel en ziet het niet zitten om Nina als vrouw te nemen. Niettemin wonen ze samen en zijn ze zielsverwanten; de lijn tussen liefde en vriendschap is hier bijzonder vaag.

Het hele verhaal is één grote uitspinning van het ontluiken van hun romantische liefde (er wordt zelfs gezoend!). Anderhalf uur lang wordt gespeeld met de idee dat George zich uiteindelijk tot het vrouwelijke geslacht zal bekeren en zijn vriend Robert Joley (Timothy Daly) de bons zal geven. Het resultaat hiervan is dan ook dat je geen seconde in de film gelooft.

Op het einde stelt Nina George echter voor de definitieve keuze: ofwel kiest hij voor haar, ofwel voor Robert. Als George dan toch, buiten alle verwachtingen in, voor zijn vriend kiest, is dit eerder een opluchting dan een anti-climax: The Object Of My Affection is dan toch niet zo idioot als hij zich anderhalf uur heeft voorgedaan.