CENTRAL DO BRASIL

Laat ons niet naïef zijn: ook buiten Hollywood wordt heel wat rotzooi gemaakt. Maar gelukkig scheiden filmfestivals vaak het koren van het kaf, en krijgen we uiteindelijk enkel het betere werk te zien. Als we het al te zien krijgen natuurlijk, want uiteindelijk zijn het nog steeds de harde dollars die het kunstlandschap overheersen.

Central Do Brasil hebben we te danken aan de Berlinale, waar het in de prijzen viel. Met zijn derde langspeelfilm probeert regisseur Walter Salles ons mee te slepen langsheen de mooie en minder mooie kantjes van Brazilië. Een road movie op z'n Brasiliaans dus.

Dora (Fernanda Montenegro) schrijft in het centraal station van Rio brieven voor analfabeten. Lief en leed passeert aan haar schrijftafel, maar in haar eigen verbitterdheid krijgt slechts een deel van haar schrijfsels het voordeel van de twijfel en verdwijnen in haar schuif, om misschien ooit gepost te worden. De rest verdwijnt onherroepelijk in de prullenmand.

Op een dag komt kruist ze het leven van Josué (Vinicius de Oliviera) wanneer die met zijn moeder een brief komt schrijven naar zijn vader die hij nooit gekend heeft. Ook die brief dreigt te verdwijnen, maar wanneer zijn moeder praktisch voor de ogen van Dora verongelukt lijkt haar lot (totaal ongewild) verbonden te zijn met Josué die koste wat kost zijn vader wil gaan opzoeken. Dora probeert Josué nog te verkopen voor adoptie, maar gaat uiteindelijk mee op tocht. Een tocht waarop ze uiteindelijk ook zichzelf opnieuw zal leren kennen.

Central Do Brasil is zo'n film die het niet moet hebben van die enorme plotwendingen of grootste gebeurtenissen. Hier zijn het vooral de karakters die tellen, op hun zoektocht naar de vader van Josué, maar vooral in hun (ongewilde) zoektocht naar zichzelf. Zowel Fernanda Montenegro (ook individueel bekroond in Berlijn) als Vinicius de Oliviera (letterlijk van straat geplukt voor deze rol) zijn perfect gecast en slagen erin om heel even het hart van de toeschouwers te stelen. Of toch van hen die even de moeite willen doen om verder te denken dan wat de beelden zomaar voorschotelen. Die even samen op zoektocht willen gaan.