MYSTERIES OF EGYPT (IMAX)

Hoewel er een aantal ambitieuze experimenten zijn die het anders proberen (veelal van techneuten als Brett Leonard en landgenoot Ben Stassen) valt de grote meerderheid van de Imax-films in deze categorie van de avontuurlijke vakanties (en doet je nadenken over hoe vervelend je eigen leven wel is; bedankt jongens, daar zaten we echt op te wachten). Ondertussen worden de bestemmingen ook steeds minder exotisch. Er zijn uiteindelijk maar zoveel wereldwonderen waar men dat log ding van een Imax-camera heen kan sleuren. En dus zijn we beland in Egypte, waar een 40-minuten-lange documentaire over de farao's en de piramides werd ingeblikt.

Traditioneel wordt dit soort film verteld door een beroemdheid die op de ene of de andere manier verbonden is met het onderwerp van zijn vertellingen. In dit geval is dat Omar Shariff, zelf een Egyptenaar, die in een kaderverhaal over het oude Egypte vertelt aan Kate Maberly (The Secret Garden). Deze scènes worden afgewisseld met het meer Imax-vriendelijke materiaal zoals de obligate helicoptervluchtjes over de Nijl en langsheen de piramides, en een aantal reconstructies, zoals de bouw van de piramides, de ontdekking van het graf van Tutankhamon en de balseming van een farao. Naar gewoonte steekt de kijker ook één ander op, bijvoorbeeld over de manieren waarop de tombes werden verborgen voor rovers, en over de beruchte vloek die zogezegd rustte op de ontdekkers van Tutanchamons graf.

Uiteindelijk echter blijft het hoogtepunt van deze film de combinatie van verbluffende panorama's en de aanstekelijke Lawrence-achtige melodie van ene Sam Cardon. Met andere woorden: wanneer iedereen vooral zijn mond houdt. Mysteries of Egypt is een aardige bewegende reisgids, dat wel, maar dit medium kan meer. De weg voorwaards voor Imax is niet een eindeloze reeks toeristische filmpjes, maar wel de uitzonderingen op de regel: CGI-films, 3D-films, fictie, en als het even kan een gezonde mix van die drie elementen. Zoals Christian Nolens zou zeggen: We want porn.