EVER AFTER

Danielle de Barbarac, een zestiende eeuws meisje - en betovergrootmoeder van de vertelster - hield zielsveel van haar vader. Samen met hun huishouden bewoonden ze een niet onaardig landhuis. Hun buurman is toevallig de koning van Frankrijk. Het leventje van de twee krijgt een nieuwe wending als papa weduwnaar hertrouwt met barones Rodmilla de Gent en haar annex (twee dochters), maar nog meer wanneer papa plots komt te overlijden. Vanaf dat moment krijg je inderdaad de indruk in een veel zoetere en bijgeschaafde versie van het origineel te zitten.

Zo wordt Assepoester wel vernederd door de stiefmoeder maar één van de stiefzussen heeft alvast de neiging om van kamp te wisselen. Bovendien is deze Assepoester niet op haar mondje gevallen. Ze dient iedereen van antwoord, zelfs de dauphin. Uiteindelijk blijkt zij de ware heldin te zijn die de prins, via enige omzwervingen van de plot, weet te redden van een geregeld huwelijk. Ook fysisch en psychisch lijkt ze de meerdere van haar originele redder. Dat noemen we niet meer adapteren maar wel het roer met 180o omgooien.

Wie dus kost wat kost een pompoen wil zien uitgroeien tot een briljante koets, zal op zijn honger moeten blijven zitten. Wat heeft deze prent dan wel in zijn mars? De acteerprestaties zijn op een solide leest geschoeid. Angelica Huston speelt subtiel en overtuigend 'the bad guy'. Drew Barrymore geeft te kennen dat ze nog heel wat in haar mars heeft (blijkbaar wel als je weet dat het filmbedrijfje dat ze met vriendin Nancy Juvenon oprichtte - Flower Films - intussen een exclusieve deal op zak heeft met Fox). Dat bewees ze ook al in The Wedding Singer vorig jaar. Veel aan het woord is de wat slonzige dauphin Henry (rol voor Dougray Scott). Zijn personage kreeg het meeste diepgang mee, terwijl dat anders een randfiguur is. Onverwacht grappig is kunstenaar en genie Leonardo da Vinci (Patrick Godfrey).

Wat dat betreft is de film historisch correct. Da Vinci heeft op het einde van zijn leven - hij was toen 65 jaar - inderdaad aan het Franse hof verbleven, zij het maar voor een korte periode (twee jaar). In die tijd bleek hij effectief begaan te zijn met geometrische projecten en vliegstructuren. Er is zelfs een brief bewaard uit oktober 1517 waaruit blijkt dat Leonardo in het kasteel van Amboise de koning drie werken toont waaronder wellicht de lachende Mona Lisa!

Lolita Drew heeft een lange weg afgelegd van ET tot intelligente Asse-stoei-poes die Thomas More citeert. Haar autobiografisch boek Little Girl Lost beschrijft het zootje dat ze achter zich laat. Ze is het levende bewijs dat je Hollywood kunt overleven.