Randy Newman is bij het grote publiek vooral bekend van zijn vele knappe, satirische songs zoals Short People en Rednecks. Dat hij ook voor filmmuziek in de wieg gelegd was, spreekt vanzelf als je zijn stamboom bekijkt: zijn oom was Alfred Newman, componist van Hollywoods Golden Age die scores schreef voor klassiekers als How Green Was My Valley, The Greatest Story Ever Told, All About Eve en How the West Was Won, en zijn neven zijn Thomas Newman (The Shawshank Redemption, Meet Joe Black) en David Newman (The Flintstones, The Nutty Professor). De hele Newmandynastie regeert al sinds jaar en dag als heer en meester over het Amerikaanse filmmuziekrijk.
De 55-jarige Randy Newman zette zijn eerste pasjes in de filmindustrie in 1970, toen hij enkele songs leverde voor de film Performance. Tot op de dag van vandaag schrijft hij voor elke film waar hij de muziek voor componeert ook op zijn minst één song. Voor Toy Story schreef hij het ontroerende You've Got a Friend in Me, waarmee hij zowel in Amerika als in Europa een grote hit scoorde, en ook voor A Bug's Life schreef hij een bijzonder aanstekelijk liedje, The Time of Your Life, dat hij zelf aan de piano opnam en inzong. Het is een deuntje dat niet uit je hoofd valt weg te branden.
In het begin van de jaren tachtig brak Randy Newman door als filmmuziekcomponist. Ragtime uit 1981 bezorgde hem zijn eerste succes bij de critici; het grote publiek volgde met zijn ontroerende Americanamuziek voor The Natural in 1984. Daarna volgden onder andere Parenthood (1989), het schitterende Avalon (1990) en één van de ontroerendste scores van de jaren negentig, Awakenings. Newman ontving een Emmy voor zijn muziek voor de serie Cop Rock en in 1995 stelde hij zijn eerste musical voor, Faust, die tot op de dag van vandaag volle zalen lokt op Broadway en binnenkort ongetwijfeld ook in Londen.
Randy Newman scoorde A Bug's Life op min of meer dezelfde manier als zijn andere Disneyfilms: hij volgt de actie op het scherm op de voet met zijn score: in plaats van scènes van muziek te voorzien, schrijft hij noten voor ongeveer elke beweging die op het scherm te zien is. Dit resulteert steeds weer in drukke, vaak overdadig georkestreerde maar heel effectieve muziek die sterk terug doet denken aan de muziek voor Disney's Silly Symphonyserie. Deze techniek wordt in vaktermen ook wel Mickey Mousing genoemd.
Het nadeel van dit soort muziek, is dat zulke scores vaak bijzonder gefragmenteerd zijn: omdat het er in animatiefilms sowieso hectischer aan toe gaat dan in gewone films, biedt zo'n muziek op cd weinig houvast en verandert bijna onophoudelijk van ritme, tempo, stijl en orkestratie. Het is enigszins jammer het te moeten toegeven, maar het is eigenlijk wel zo: Randy Newmans scores voor animatiefilms doen bijna steeds onder voor de muziek die hij schrijft voor andere films. Omdat de plot van A Bug's Life vaag iets weg heeft van een western, is het niet echt verwonderlijk dat Newman gretig put uit zijn score voor Maverick en vaak verwijst naar Elmer Bernsteins scores voor films als The Magnificent Seven en The Halleluia Trail. Hij mixt zijn westernmotieven met zowat alle stijlen die je je maar kunt indenken: jazz, blues, salsa, tango en zelfs Hollywoodmuziek uit de goede oude tijd: met overdreven veel pathos en strijkers. Bij de film werkt de score uitstekend en creëert de muziek een magisch universum waarin de insekten op een bizarre manier tegelijk realistisch en toch wonderlijk kunnen overkomen.
Randy Newmans muziek voor A Bug's Life op cd maakt een minder goede beurt: daar overdondert de score vooral. Het is een chaotische mengelmoes met weinig houvast voor de luisteraar, die niet de beelden heeft als referentie die duidelijk maken waarom Newman nu eens die stijl gebruikt en dan weer een andere. Het best beluisterbare stuk muziek op de cd is dan ook de suite van de verschillende thema's en motieven op het eind, waar Newman zich muzikaal mee kon uitleven zonder het verstikkende keurslijf van de animatie. Een prachtige soundtrack bij de film, maar voor wie op zoek is naar een coherente luisterervaring, is de cd van A Bug's Life niet meteen een aanrader.