Dat John Williams de score voor Stepmom zou componeren, lag misschien enigszins in de lijn der verwachtingen, aangezien hij ook voor Chris Columbus' twee vorige films, Home Alone en Home Alone 2, de muziek schreef. Toch was het eerst Patrick Doyle die voor de muziek van deze film was ingehuurd, op basis van zijn muziek voor A Little Princess en Mrs. Winterbourne. Patrick Doyle componeerde drie maanden lang in een speciaal gebouwde studio in zijn ziekenhuiskamer aan de muziek van Stepmom. Doyle herstelde van een geneesbare vorm van leukemie en Stepmom zou de eerste score worden na zijn ziekte. Ondanks zijn grote inspanningen waren de producenten niet onverdeeld tevreden met zijn muziek, en in plaats van Doyle de enkele scSnes te laten overdoen die ze niet zo goed vonden, werd meteen met grote (en duurdere) middelen uitgepakt: John Williams werd ingehuurd.
Stepmom is een drama dat zich afspeelt rond de kerstperiode. In tegenstelling tot de twee vorige films van Chris Columbus waarvoor John Williams de muziek componeerde, de twee Home Alone's, ligt de kerstsfeer er hier niet vingerdik op. De gitaarklanken moeten vooral een gevoel van warmte en geborgenheid evoqueren. Hierbij wordt Christopher Parkening bijgestaan door de weemoedige klank van de hobo (indrukwekkend gebracht door John Ellis), een zachte laag strijkers en John Williams' favoriete instrument, de piano. De sfeer doet terugdenken aan Williams' scores voor Sabrina, Always en The Accidental Tourist.
John Williams' muziek is heerlijk idyllisch - de geschikte muziek voor een romantisch dinertje met kaarslicht. De score telt welgeteld ''n opgewekt moment (de muziek die Williams componeerde voor de voetbalscSne), voor de rest is vooral ontroerende, tedere muziek schering en inslag. Fans van leitmotiefscores als Star Wars, E.T., Jurassic Park of de drie Indiana Jones-films zullen hier minder aan hun trekken komen: het thema is ontzettend mooi, maar te complex om meegeneuried te kunnen worden. Het thema straalt een soort weemoedigheid uit, een verlangen naar genegenheid, die perfect aansluit bij de ietwat dromerige, trieste sfeer van de film. Het is de eerste keer dat John Williams de gitaar zo nadrukkelijk in zijn muziek aan bod laat komen sinds zijn oeverloos mooie score voor The River, waar ook daar de gitaar geassocieerd werd met verlangen, warmte, een verloren thuisgevoel en onderdrukte gevoelens.
De soundtrack, die uitgebracht werd door Williams' vaste cd-label Sony Classical, bevat een klein uurtje muziek uit de score en de song Ain't No Mountain High Enough van Marvin Gaye en Tammi Terrell. Stepmom is filmmuziek voor de romanticus in elk van ons: wie nog een tip nodig heeft voor een laat Valentijnscadeautje, kan met deze cd geen fout maken.