WINTERSLEEPERS

Het creëren van je eigen wereld, de omgeving die jou creëert, de relatie tussen toeval en lot, het gebrek aan wezenlijke communicatie en de problemen die daaruit voortvloeien; samen vormen ze het raderwerk waartussen de personages uit Wintersleepers zich begeven. Allen hebben ze hun tekortkomingen: Marco denkt van zichzelf dat hij knap is; hij maakt van deze zekerheid gebruik om de vrouwen die zijn pad kruisen naar zijn hand te zetten. Onder zijn slachtoffers bevinden zich onder meer Laura die zich slaafs overgeeft aan hun liefdeloze relatie. En dan is er nog Ren die een ongeval met dodelijke afloop op zijn geweten heeft, maar door een hersenbeschadiging zich amper zijn verleden kan herinneren. Hij neemt voortdurend foto's om zijn gevoelens levendig te houden.

Regisseur Tom Tykwer, die vaak vergeleken wordt met David Cronenberg en wiens roots vooral in de horror liggen, baseerde zich voor dit verhaal op de roman Expense Of Spirit van Anne-Franoise Pyszora. Hierin vond hij een modern portret van een generatie eind-twintigers die allen de karakteristieken van Tykwers eigen psyche hadden. Hij ruilde de zonnige stranden uit het boek in voor een massief berglandschap. Dit paste bij het zelfgekozen isolement van de personages. Sneeuw heeft ook de fascinerende eigenschap om zowel erg onschuldig over te komen als om gevaar te suggereren; vanop een afstand ziet het er erg maagdelijk uit, maar dichterbij zie ja al die gevaarlijke spelonken en afgronden. Datzelfde dualisme zit ook in de personages.

De kwaliteiten van Tykwers kunnen zijn markant: de interne actie knaagt aan je bewustzijn als woekerende kanker, de beelden zijn verbluffend, het tempo balanceert tussen traag en hip, en de soundtrack (van de hand van Tykwer zelf) geeft je kippenvel.

Een film die tot nadenken stemt.