Stephen Warbecks muziek voor Shakespeare in Love borduurt verder op deze stijl, maar voegt er de obligate periodemuziek aan toe, die met films als Restoration en The Madness of King George het afgelopen decennium alleen maar aan populariteit heeft gewonnen. Warbecks score ligt in het verlengde van Doyles werk voor Branagh (Henry V, Much Ado About Nothing, Hamlet) en etalleert zijn talent voor melodie en rijke orkestraties.
Stephen Warbeck, de jonge Britse componist die twee jaar geleden furore maakte met zijn indrukwekkende score voor Mrs Brown, evoqueert met zijn muziek voor Shakespeare in Love de typische 'Britse sound' die componisten als Rachel Portman, Patrick Doyle en George Fenton in de jaren negentig populair hebben gemaakt, met speelse melodieën voor houtblazers, vaak ondersteund door een kamerorkest. Bij de huwelijksscène pakt hij uit met een mooie melodie voor sopraan en orkest, één van de hoogtepunten van de score.
Een echt uitgewerkt hoofdthema is er niet: de leitmotieftechniek is te Hollywoodiaans voor deze subtiele film en dat maakt dat de score het vooral moet hebben van sfeer: de grandeur van het Engeland van Shakespeare schetst Warbeck met fijne pennenstreken. Samen met dirigent Nick Ingram creëerde hij een orkestratie die tegelijk perfect aansluit bij het historische decor van de film en modern genoeg aanvoelt om de kijkers van nu niet te vervreemden van het universele verhaal dat John Madden op zo'n schitterende manier weet te vertellen.
De muziek van Shakespeare in Love werd genomineerd voor een oscar - wat de laatste jaren een standaardgegeven is geworden bij prenten die genomineerd zijn voor beste film - en alhoewel het een fijne score is, vliegt Stephen Warbeck jammergenoeg iets te vaak op automatische piloot om een diepe indruk na te laten, en bij het beluisteren overkomt je af en toe het gevoel dat je dit allemaal al eens eerder hebt gehoord, maar dan beter. Rachel Portmans Where Angels Fear to Tread en Emma passeren de revue, net als George Fentons Dangerous Liaisons en In Love and War. Merk op: Shakespeare in Love is een goeie score vol mooie muziek, maar niet die 'instant classic' waarvoor hij sinds de soundtrack is verschenen in veel filmmuziekkringen wordt versleten.
Platenlabel Sony Classical trakteert de luisteraar anders wel op een riante vijfenvijftig minuten uit de score, wat gul is maar uiteindelijk uitdraait op een mooie maar iets te lange, iets te saaie luisterervaring.