ARLINGTON ROAD

Jeff Bridges speelt geschiedenisleraar Michael Faraday, die samen met zijn 10-jarig zoontje Grant in de buitenwijken van Washington D.C. woont. Hoewel Michael een nieuw leven probeert op te bouwen met zijn vriendin Brooke, gaat hij nog steeds gebukt onder het verlies van zijn echtgenote, een agente die twee jaar geleden het leven liet tijdens een FBI-operatie met extreem-rechtse activisten. Op een dag redt Michael het leven van het jongetje Brady en op die manier komt hij in contact met hun nieuwe buren, Oliver en Cheryl Lang, de ouders van Brady.

Al snel worden ze onafscheidbare buren. Maar hoe beter Michael zijn nieuwe buurman Oliver leert kennen, hoe meer hij hem betrapt op steeds grotere leugens. Stilaan groeit er dan ook het vermoeden bij Michael dat er iets niet pluis is. Brooke vindt zijn achterdocht ongegrond. Ze wijdt zijn paranoïde wantrouwen aan jaloezie: de Langs vormen namelijk het perfecte gezin waar Michael altijd van gedroomd heeft. Maar wat is er dan aan de hand met Oliver? Langzaam maar zeker komt Michael aan de weet dat hij niet de persoon is die hij beweert...

Wie de trailer van de film bij toeval al zag, heeft pech: een groot deel van de clou zit er namelijk al in vervat. Voor de filmmaagden is het nagelbijten geblazen: scenarist Ehren Kruger bouwt zijn verhaal meesterlijk op, en pelt de schil slechts stukje voor stukje af, tot de waarheid aan het licht komt. Zoveel vakmanschap verraadt een groot talent en we kunnen dus alleen maar uitkijken naar die andere film van hem die dit jaar nog uitkomt, Reindeer Games van John Frankenheimer met Ben Affleck en Gary Sinise. Videoclipfilmer Mark Pellington (die met Going All the Way al veel succes boekte op het Sundance Film Festival) heeft oog voor detail en levert een piekfijne regie af. Hij exploreert subtiel de grenzen tussen goed en kwaad, tussen vertrouwen en verraad, tussen argwaan en paranoïa.

De man die met alle eer gaat lopen, is Tim Robbins, die acteert met het charisma en de uitstraling die hem op schouderhoogte van een Robert De Niro brengt. Zijn personage van Oliver Lang zit vol duistere geheimen. Achter de facade van brave huisman verbergt zich een heel ander gezicht. Jeff Bridges (onlangs nog schitterend als The Dude in The Big Lebowski) speelt de getormenteerde Michael Faraday en wankelt bijna voortdurend op de lijn van overacting. Vreemd ook dat zijn filmvrouw, Joan Cusack, er een beetje gemaakt bijloopt. Haar figuur komt soms te theatraal over.

Het einde van de film is een klapper van formaat. Eentje die je met een vreemd gevoel achterlaat. Zo hoort het. Zelfs in een Hollywoodproductie.