THE PARENT TRAP

En toevallig kwam men terecht bij een succesvolle productie uit 1961: The Parent Trap, losjes gebaseerd op een boek van Erich Kästner, Das Doppelte Lottchen uit 1949. Heel toevallig is Erich Kästner dit jaar net honderd jaar geleden geboren. Niet dom gezien van die jongens: ongetwijfeld zijn er heel wat moeders (en vaders) die een dertig jaar geleden het origineel gezien hebben en zich nu maar al te graag op sleeptouw laten nemen door hun klein grut.

Het gegeven van The Parent Trap is best aardig, als je je tenminste volgende situatie voor kan stellen: papa en mama trouwen hals over kop, hebben een schat van een tweeling en scheiden. Omdat het te moeilijk is de tweeling nu eens bij papa dan weer bij mama te laten logeren, papa heeft zijn wijngaard in Californië en mama heeft een eigen zaak in Londen, worden bij de scheiding van de goederen ook de baby's gescheiden.

Twaalf jaar later ontmoeten die kinderen elkaar op een zomerkamp. Aanvankelijk staan ze met getrokken zwaarden tegen elkaar, maar als ze te weten komen dat ze elkaars zus zijn, worden ze de dikste vrienden en beramen ze een plan om hun ouders weer samen te brengen. Annie wil heel graag haar papa eens zien, en Hallie verlangt naar haar mama. Dus verwisselen beide meisjes na het kamp van rol en Annie trekt naar Californië, Hallie gaat naar Londen. Beide meisjes trekken goed hun plan in de vreemde omgeving, maar er doen zich problemen voor: papa Nick staat op het punt te trouwen met Meredith, een jonge feeks die al gauw de bijnaam Cruella krijgt. Een crisisplan wordt beraamd, wat al vlug tot nog meer problemen leidt, maar u begrijpt het, eind goed, al goed. Hoewel?

Jammer alleen dat we op dat einde meer dan twee uur moeten wachten. Lindsay Lohan neemt op een knappe manier de tweeling voor haar rekening. Zij is een heel frisse verschijning die erin slaagt beide meisjes gestalte te geven en dank zij een aantal technische hoogstandjes geregeld in één enkele scène als beide aanwezig is. Dennis Quaid speelt Nick, de vader, Natasha Richardson treedt aan als Elisabeth, de moeder van de meisjes. Zij slagen er echter lang niet altijd in om weerwerk te bieden aan het jonge geweld. De mooiste scènes zijn ongetwijfeld die waarin Lindsay Lohan haar gangen kan gaan.

Psychologische tekening en dergelijke meer moet je van een Disney-film als deze natuurlijk niet verlangen, een realistisch decor al evenmin. De hele film door baden de personages in de grootst mogelijke luxe. Zorgeloze kindervreugde is al langer het belangrijkste product van de Disney studio's. The Parent Trap is dan ook een komedie zonder complexen die rustig wat ingekort had mogen worden, maar die dank zij de prestatie van Lindsay Lohan garant staat voor een avondje plezier met het hele gezin.