De dit jaar veertig jaar geworden componist stond ineens in de belangstelling toen hij in 1991 tot 'componist van het jaar' werd uitgeroepen door de Los Angeles Critics Association. Toen hij deze prijs ook nog eens in 1992 én in 1993 in ontvangst mocht nemen, was het hek van de dam: Hollywood viel voor de minimalistische, simplistische muzikale aanpak van Zbigniew Preisner.
Preisners oeuvre beslaat zo'n tachtig stukken muziek voor kort- en langspeelfilms. Hieruit selecteerde hij voor deze opnamen zo'n 25 stukken, die door het Warsaw Symphony Orchestra, het Warsaw Chamber Chorus en het Children's Chorus of the Krakow Philharmonic worden gebracht. De muziek werd opgenomen in de kerk van Wieliczka in Polen, 130 meter onder de grond gebouwd in de resten van wat ooit een zoutmijn was en wereldvermaard om zijn magnifieke akoestiek.
Op de c.d. vinden we muziek uit vier films van Kieslowski's Le Décalogue. De uitvoering is nagenoeg identiek aan die van de originele score. Uit Preisners samenwerking met Agnieszka Holland krijgen we zo'n vijftien minuten te horen: werk uit Europa Europa en uit het door Francis Ford Coppola geproduceerde The Secret Garden. De uitvoering van The Secret Garden is trager en meer ingetogen dan op de originele soundtrack en voor wie de score kent, zal deze versie ietwat onwennig aandoen. Hetzelfde kan gezegd worden over de andere scores die reeds op c.d. verkrijgbaar waren: Damage (Fatale), When a Man loves a Woman enf At Play in the Fields of the Lord. Ontbreken: Elisa en Olivier Olivier.
Interessanter zijn de minder bekende stukken muziek. Hoogtepunt van de c.d. is ongetwijfeld de bijna goddelijke score van Egyption Opera, een prachtig werk voor blazers, strijkers, slagwerk, saxofoon en sopraan. De hoge, indringende stem van Elzbieta Towarnicka (die we nog kennen van de Décalogue- en de Trois Couleurs- soundtracks) grijpt naar de keel. Preisner maakt slechts heel zelden gebruik van een saxofoon in zijn scores en dat maakt dit fragment nog veel unieker. Samen met de muziek uit Eminent Domain ongetwijfeld de beste muziek van Preisner op deze c.d.
Deze c.d. lost overigens ook onze problemen van vroeger op in verband met de spook-componist Van Den Budenmayer, die we af en toe eens op c.d.'s van Preisner tegenkwamen: deze man blijkt Preisners alter ego te zijn, een pseudoniem dat hij zichzelf heeft aangemeten voor een reeks concerto's die hij schreef, waarvan hij gretig gebruik maakt in verschillende scores.
Preisner's Music is een verademing. Een must voor de fans en een prachtige kennismaking voor de rest. Een must!