WRONGFULLY ACCUSED

Veel heeft waarschijnlijk wel te maken met het uiteenbrokkelen van het heilige triumviraat David Zucker, Jerry Zucker en Jim Abrahams. Het trio liet de spoof onvergetelijke hoogtepunten beleven met hun Airplane, twee Hot Shots en drie Naked Gun-films. Sinds David Zucker en Jim Abrahams het met respectievelijk BASEball en Mafia solo proberen, tuimelt hun krediet richting kelder. Jerry Zucker is het genre duidelijk beu. De man die eerder al Ghost, My Life en My Best Friend's Wedding maakte, wil duidelijk op dat ingeslagen pad verder. Tijd dus voor een heuse machtswissel, zo moet Pat Proft gedacht hebben. Die schreef in de schaduw van het ongenaakbare trio al mee aan de Hot Shots en Naked Guns, en neemt nu zelf de regie van Wrongfully Accused in handen. Voor de hoofdrol deed hij, hoe kan het ook anders, een beroep op Leslie Nielsen.

De film neemt dit keer voornamelijk The Fugutive op de korrel. Ray Harrison (Leslie Nielsen) is de Lord of the Violins, een wereldberoemde violist, die verstrikt geraakt in een korte maar passionele relatie met de steenrijke Lauren Goodhue (Kelly LeBrock). Hij wordt ten onrechte beschuldigd van de moord op Laurens man, Hibbing Goodhue en door de politie ingerekend. Gelukkig kan hij door een toevallig busongeluk ontsnappen, klaar om zijn naam te zuiveren. Hij moet het opnemen tegen US Marshal Fergus Falls (Richard Crenna) en krijgt daarbij de hulp van de bevallige Cass Lake (Melinda McGraw), die hij echter niet honderd procent kan vertrouwen. Misschien heeft zij ook wel iets met de moord te maken. En passant moet hij ook nog komaf maken met een vreemde eenarmige, eenbenige en eenogige man.

Het resultaat is jammer genoeg maar slappe koffie. Leslie Nielsen herneemt voor de elvendertigste keer dezelfde rol. Op zijn zeventigste heeft hij er duidelijk nog altijd zin in, maar het materiaal dat hem hier aangeboden wordt, is werkelijk te dunnetjes. Slechts af en toe heeft hij een leuke oneliner (I got a gun. Not here. But I got one), maar echt veel om mee te spelen krijgt hij niet. Nochtans zit de film vol verwijzingen naar andere prenten. Naast The Fugutive zijn dat onder meer Star Wars, Baywatch, The Silence of the Lambs, Patriot Games, The Usual Suspects, Die Hard, Braveheart, Mission: Impossible, Anaconda en Titanic. Leuk als vingeroefening om tijdens de film de verwijzingen proberen te plaatsen, maar ook niet meer dan dàt.

Als vrouwelijke tegenspeelster krijgt Nielsen Kelly LeBrock in de rol die meestal voor Priscila Presley weggelegd is. LeBrock, wiens carrière na Weird Science nooit van de grond kwam, doet haar best, maar kan nooit echt overtuigen. Ook zij kan niet veel met haar personage aanvangen. Eigenlijk komt Richard Crenna als de US Marshal nog het beste uit de strijd. Hij levert een meer dan geslaagde spoof op het Tommy Lee Jones-personage uit The Fugutive.

Dat schrijver-regisseur Pat Proft nog maar eens die Naked Guns in zijn video schuift voor hij begint met het inblikken van Titanic Too: It Missed The Iceberg, met opnieuw Leslie Nielsen in de hoofdrol. Hollywoods favoriete goofball zet zich daarna zelf aan het schrijven met 2001: A Space Travisty. Aan de titels te horen, geraakt de inspiratie op. Het wordt, bijna twintig jaar na de eerste Airplane, stilaan tijd.