TRUE CRIME

Niet alleen omdat Steve een slecht reporter zou zijn, maar Everett is ook een rokkenjager eerste klas. De jonge Michelle bezwijkt dan misschien niet voor zijn charmes, Bobs vrouw laat zich maar al te graag inpalmen. Everett is niet in het minst de ideale echtgenoot en vader, maar hij komt toch maar op het spoor van een gerechtelijke dwaling: een jonge zwarte zal om één minuut over middernacht ter dood gebracht worden voor een moord die hij niet pleegde en ridder Clint Eastwood zet alles in het werk om dit te beletten, maar dan zal hij met staalharde bewijzen moeten komen aandraven. Op hulp van buitenaf hoeft hij trouwens niet te rekenen.

Zes jaar geleden is een jong, zwanger winkelhulpje koelbloedig doodgeschoten. Met haar ging ook de baby verloren. Twee getuigen zagen hoe Frank Beechum (Isaiah Washington) wegvluchtte van de plek en nader onderzoek wees uit dat de caissière hem nog 96 dollar schuldig was. De rekening is vlug gemaakt, temeer daar Beechum nogal donker van kleur is en bijgevolg schuldig aan moord en ter dood veroordeeld.

Aanvankelijk had de jonge Michelle de opdracht gekregen om de reportage over Beechums executie te maken, maar zij rijdt zich te pletter in het begin van de film en dus moet Bob wel een beroep doen op Steve om de reportage af te werken. Hoewel Bob hem op het hart gedrukt heeft enkel een randstukje te maken over de gevoelens van een ter dood veroordeelde, bijt Steve zich vast in het dossier. En al snel merkt hij enkele eigenaardigheden.

Stof genoeg om er een spannende, onderhoudende film over te maken, ware het niet dat je vanuit je luie cinemazetel al een half uur voor de held weet hoe de vork aan de steel zit. De enige scènes die je echt pakken, spelen zich af in de gevangenis als de onschuldige Beechum afscheid neemt van vrouw en dochter. Het contrast met de manier waarop Steve met zijn familie omgaat is erg groot, maar het wordt niet echt aangewend om de film meer diepgang te geven.

True Crime steekt vol nobele intenties. Clint Eastwood heeft blijkbaar wat meer 'inhoud' aan zijn prent willen geven, maar daar is hij dit keer jammerlijk in gefaald. Steve Everett maakt dan wel een erg moeilijke periode door en een blitzbezoek met zijn dochtertje aan de zoo loopt voor beiden erg pijnlijk af, maar die verhaallijn wordt niet doorgetrokken. En zo lopen er nog een aantal personages verloren in de film. Ze zijn er wel, maar niemand weet juist waarom ze daar zijn, zijzelf vaak nog het minst van al. Soms dreigt het verhaal in al die losse draden zijn eenheid volkomen te verliezen.

Niemand, behalve het zwarte gezinnetje, komt in deze prent boven de karikatuur uit steken, en ook op puur technisch vlak kan de film echt niet bekoren. Beeldsprongen en flashbacks worden te pas en te onpas, zonder duidelijk schema toegepast. True Crime behoort duidelijk niet tot het sterkste werk van Clint Eastwood, integendeel. Hoewel het waarschijnlijk heel anders gepland was, is het niet veel meer geworden dan een reeks déjà-vu's en stereotypieën.