A CIVIL ACTION

Dankzij talrijke televisieseries en bioscoopfilms hebben we in de loop der jaren de indruk gekregen dat het Amerikaanse gerechtssysteem voor ons geen geheimen meer heeft. We vertoefden ongetwijfeld meer uren in een rechtzaal dan een drukbezet advokaat, luisterden naar meer overtuigende pleidooien dan elke op rust gaande rechter. Elke mogelijke case lijkt intussen de revue gepasseerd, elk denkbaar bewijsstuk werd in detail aan ons voorgesteld. Matlock zorgde met zijn knappe assistente voor het lichtere entertainment, terwijl John Grisham ons met het meer serieuzere werk confronteerde. Advokaten die op gevaar van eigen leven vrouwe justitia een handje willen helpen. Die oog in oog staan met gewetensloze criminelen, niet noodzakelijk ordinaire moordenaars, om slechts op het laatste ogenblik die ene getuige, dat ene bewijsstuk te vinden, waardoor de weegschaal in hun voordeel begint uit te slaan. De dagdagelijke sleur van elke doordeweekse advokaat, denken we dan.

De thematiek en het verloop van A Civil Action lijkt dan ook niet meer dan een aardige bijdrage te leveren tot het genre van de legal thriller. John Travolta speelt de advokaat John Schlichtmann, wiens levensdoel er blijkbaar in bestaat om zoveel mogelijk schadeclaims in zijn voordeel om te buigen. Wanneer een vrouw uit Woburn hem om hulp komt vragen lijkt hij de goudmijn van zijn dromen te hebben gevonden. De vrouw beweert immers dat acht kinderen leukemie hebben gekregen (en intussen zijn gestorven) door besmet drinkwater. Pas wanneer Schlichtmann twee bedrijven (lees: geldkoeien) op het spoor komt die mogelijk verantwoordelijk zijn voor de besmetting, besluit hij om alles op alles te zetten. Heel zijn ploeg (met onder meer William H. Macy en Tony Shalhoub) wordt met hebben en houden in de strijd geworpen, terwijl hij zelf een eigen odyssee doormaakt en voorwaar zelf in de goede zaak begint te geloven.

Hollywood zou Hollywood niet zijn als dit alles niet op een waar gebeurd verhaal zou gebaseerd zijn. Regisseur Steven Zaillian, beroemd omwille van zijn script voor Schindler's List, neemt zijn taak dan ook doodserieus op. In een schitterende fotografie van Conrad L. Hall laat hij in een gezapig tempo het toch niet zo origineel verhaal aan ons voorbij projecteren. Niettegenstaande het script (ook al van de hand van Zaillian) realistischer is dan menig rechtbankdrama heeft Zaillian moeite om het geheel bijna twee uur lang onderhoudend te houden.

Gelukkig kan hij een beroep doen op een aantal uitstekende acteurs. Zoals we reeds schreven werd John Travolta reeds lang op voorhand getipt voor een oscarnominatie. Na het bekijken van A Civil Action is het echter geen verrassing meer dat hij daarnaast greep. De inspanning om een geloofwaardig personage neer te zetten is zo van Travolta's aangezicht af te lezen, wanneer hij met verbeten trek rond de mond de zoveelste ronde ingaat. Het wordt pas interessant wanneer hij in een titanengevecht Robert Duvall voor zich krijgt. Duvall speelt in enkele ronden Travolta zo van het doek, waardoor we nog bijna zouden beweren dat hij alleen een bioscoopticket waard is. Al durven we eerlijk gezegd zo ver niet gaan.