Sport spreekt de jonge Ken aan en al gauw neemt hij het leiderschap op van de rugby- en voetbalteams van zijn school. Voor lokale kranten verzorgt hij recensies van kinderboeken. Maar de beslissende stap in de richting van zijn huidige loopbaan komt er als hij 15 jaar is. Dan ziet hij Derek Jacobi Hamlet ten tonele brengen.
Als er één filmmaker verantwoordelijk kan gesteld worden voor de huidige renaissance van Shakespeare films, dan is het wel degelijk Kenneth Branagh. In 1984, nauwelijks drie jaar na het beëindigen van zijn studies aan de Royal Academy of Royal Art, speelt Ken op 24-jarige leeftijd, de jongste vertolking ooit in de geschiedenis van de Royal Shakespeare Company (RSC). Zijn titelrol in Henry V verzekerde hem een plaats aan het firmament van nieuwste Britse theatertalenten.
Van groter belang voor het wereldje waarin hij zich bewoog, was zijn afschuw voor de bureaucratische, onpersoonlijke werkwijze van de RSC. Het inspireerde Ken om met zijn Another Country-partner David Parfitt de eigen gerunde Renaissance Theatre Company (RTC) op te richten (1987). Aanvankelijk op negatieve kritiek onthaald en beschuldigd van megalomanie, werd golden boy Branagh toch binnengereift als 'the next Olivier'.
In 1989 wordt hij voor het eerst ook opgemerkt door het internationale filmpubliek dat zijn filmversie van Henry V (scenario, regie én titelrol) uit datzelfde jaar best weet te smaken. Critici volgden met luid gejuich. Die vergeleken Branagh's versie als de meer complexe en zwartere portrettering van de Engelse invasie in Frankrijk in tegenstelling tot Lawrence Oliviers klassieker. Zijn geluk kon niet op dat jaar want Emma Thompson (beiden hadden elkaar ontmoet tijdens het draaien van de BBC mini-serie The Fortunes of War) stapte in zijn huwelijksbootje - weliswaar met de meest afgrijselijke jurk ooit gedragen tijdens een huwelijksceremonie.
Aanvullend bij zijn schrijverstalent, regie- en acteerprestaties, maakte Branagh nog drie andere Shakespeare of Shakespeare-related films: Much Ado About Nothing (1993), een zonnige en sexy adaptatie van Shakespeare's 'battle-of-the-sexes' waarin hij en vrouwlief het kibbelend maar hopeloos verliefde koppel vertolken; A Midwinter's Tale (1995), een semi-autobiografische zwart-wit komedie over een gezelschap dat een low-budget versie van Hamlet brengt in het Engelse hinterland; en de vervulling van een levenslange obsessie met het stuk, de Super Panavision 70mm-versie voor het grote scherm van Hamlet (1996). De uncut versie vroeg vier uur concentratievermogen maar kreeg wereldwijd de status van meesterwerk. Toch ging de film in Hollywood met lege handen naar huis.
Daarnaast produceerde Branagh de zeer ingetogen Peter's Friends (1992) en de ruwe bolster Mary Shelley's Frankenstein (de film waarin hij Helena Bonham Carter castte met wie hij sinds een relatie heeft) die in 1994 de duimen moest leggen voor het een week later gereleaste Interview with A Vampire (tja, Tristar koos voor eigen volk - zoals gewoonlijk). Midden datzelfde jaar gingen al de geruchten dat Branagh de rol van Obi Wan Kenobi zou gaan spelen in de op stapel staande prequels van de Star Wars-trilogie. Maar net als de Amadeusrol, ging ook deze rol aan zijn neus voorbij (voor één keer eens niet naar een Amerikaanse cast!).
Vandaag woont Branagh in een coole, spliternieuwe woning net buiten Londen. Alles kan, alles mag, but NO STALKING.