Zoals iedereen onderhand al weet is Sabrina niet echt een nieuwe film. Het is een remake van een al bij al nogal geslaagde komedie die Billy Wilder in 1954 draaide met Humphrey Bogart en Audrey Hepburn in de hoofdrol. Die film had overigens een niet onaardige score van Frederick Hollander. In plaats van die score te 'herwerken' (zoals de laatste jaren voor heel wat remakes gebeurde, zoals voor Cape Fear), werd Williams gevraagd om een geheel nieuwe score te schrijven. Het is niet de eerste keer dat Williams de muziek werd gevraagd te schrijven voor een remake. In 1989 componeerde hij voor Spielberg de score voor Always, dat een herfilming was van de klassieke tranentrekker A Guy Named Joe uit 1943.
Nou ja... nieuw... de muziek van John Williams is een combinatie van eigen, origineel materiaal en bekende, bewerkte melodieën. Zo kun je onder andere Edith Piafs La Vie en Rose, Ned Washingtons Stella by Starlight, Jack Segals When Joanna Loved Me en Johnny Mandels The Shadow of Your Smile herkennen. Williams zelf schreef ook enkele songs, op woorden van het gerespecteerde tekstschrijvers-echtpaar Alan en Marilyn Bergman, dat al eerder meewerkte aan de James Newton Howard- scores voor bijvoorbeeld Guilty by Suspicion en Prince of Tides. Die songs worden op de Sabrina-soundtrack gezongen door Sting en Michael Dees.
Wat de score zelf betreft ging Williams terug naar zijn roots als pianist. Dit is een heel intimistische score waarin alle belangrijke themata worden aangereikt door en uitgewerkt op de piano. Het meest van al doet het geheel terug denken aan wat je in de wat chiquere restaurants op zaterdagavond als muzak uit de speakers hoort glijden. We zijn verplicht te zeggen dat dit eigenlijk ook zo'n beetje het sfeertje is waarin de film baadt, maar dat is een schrale troost: hoewel de muziek bijzonder mooi is en zeer melodisch, klinkt het allemaal maar wat schraaltjes. Na Hook, Home Alone II, Jurassic Park, Schindler's List en twee jaar absolute stilte, hadden we van John Williams toch iets impressionanters verwacht.
Als de score moet worden vergeleken met andere muziek uit John Williams oeuvre, dan omschrijven we Sabrina het best als 'The Accidental Tourist meets Stanley and Iris', en dat niet omwille van gelijkklinkend materiaal, maar vooral omwille van de kleine orkestbezetting, de nadruk op de pianopartituur en de al bij al zeer romantische muziek.
Regisseur Sidney Pollack leerde zowel hoofdrolspeler Harrison Ford als John Williams kennen bij de productie van Presumed Innocent, vijf jaar geleden. Uit die samenwerking is nu een niet onaardige film ontstaan, die het best kan omschreven worden als: een goede poging. En dat is jammergenoeg ook ons enige verdict voor de soundtrack.