THE HANGING GARDEN

Als zijn zus trouwt met een oude jeugdvriend, keert William terug naar huis op het Canadese platteland. Tien jaar geleden heeft hij het ouderlijk huis verlaten, een homofiele dikkerd wiens geaardheid door de omgeving niet aanvaard werd, nu komt hij terug. Nog steeds homofiel, maar een ware adonis.

De situatie als William terugkeert, is een ware karikatuur. Voor Rosemary, de bruid, lijkt zowat alles fout te lopen wat kan foutlopen, terwijl bruidegom in spé, Fletcher, niet nalaten kan begerige blikken te werpen op zijn jeugdvriend William. Vader verdrinkt zijn zorgen en moeder laat alles maar gedijen, trouwens met de seniele grootmoeder is niets meer aan te vangen en dan is er nog de jongensachtige Violet. Een jonger zusje van William waarvan hij het bestaan niet kende.

Tijdens zijn verblijf krijgt William visioenen. Hij ziet zichzelf terug als tiener en beleeft opnieuw de woedeaanvallen van zijn vader als hij weer iets fout deed in de tuin, en de hysterie van grootmoeder die William en Fletcher betrapt terwijl ze elkaar aan het strelen zijn. Moeder neemt William zelfs mee naar een jonge weduwe die de jongen tegen betaling wel van zijn 'ziekte' zal afhelpen. Wanhopig hangt de jonge William zich op aan de tak van een appelboom.

De terugkeer van William betekent een nieuwe wending voor de gang van zaken in het gezin. Moeder verlaat huis en familie om een nieuw leven te beginnen nu de kinderen de deur uit zijn. William ontfermt zich over Violet, die een kind blijkt uit een incestueuze relatie tussen William en Rosemary.

De tuin is de hele film door een constante. Omwille van de tuin krijgt vader zijn woedebuien, in de tuin strelen William en Fletcher elkaar, in de tuin verhangt de jonge William zich. In de tuin groeien de bloemen die dezelfde naam dragen als de personages: Sweet William, Rosemary, Iris (de moeder), Whiskey Mac (de vader), Fletcher, Herb of Grace (de seniele grootmoeder) en Violet. Als William aan de boom sterft zien we in prachtige shots de bloemen één na één verwelken.

Thom Fitzgerald is 29 en The Hanging Garden is zijn regiedebuut, wat absoluut niet te merken is, tenzij dan in de frisheid waarmee hij het medium film tegemoet treedt. Deze jonge Canadees heeft duidelijk een eigen kijk op het medium ontwikkeld, en zijn taal is meteen van een rijkheid die hem toestaat een verhaal op verschillende niveaus te vertellen dat de toeschouwer niet loslaat.

Wat hij vertelt kan volgens onze simpele logica absoluut niet. Het verhaal zit vol tegenstrijdigheden en je krijgt er kop noch staart aan. Heeft hij nu gedroomd dat hij zich ophangt, of is de hele terugkeer een visioen of...? De kleinburgerlijkheid van het gezinnetje wordt genadeloos in de verf gezet, op het brutale af, en tegelijkertijd weet hij de opkomende homoseksualiteit van William erg gevoelig in beeld te brengen.

Thom Fitzgerald heeft geen beroep gedaan op grote namen, maar de acteurs die hij rond zich verzameld heeft trekken zich alle zeer goed uit de slag, met misschien een extra pluim voor Seana McKenna als de moeder die haar gezin in de steek laat, en Troy Veinotte als de dikke William, een alles behalve vanzelfsprekende prestatie voor een tiener, die op een wel erg volwassen manier de hele film samenvat: 'Iedereen herkent wel iets in deze film. Het gaat over hoe ouders hun kinderen behandelen, en hoe kinderen omgaan met hun ouders. Het is een stuk werkelijkheid en daarom is de film zo goed.'