Hetzelfde kan ook zo'n beetje gelden voor The War, een film die in Amerika aan flarden flopte (maar het tegenovergestelde hadden we van een film met Kevin Costner nu ook niet meteen verwacht), die nu pas hier ten lande werd gelanceerd maar waarvan de Thomas Newman-liefhebber al bijna een jaar de score in zijn bezit heeft.
Maar het is dan ook een goed jaar geweest. Thomas Newman hoort nog altijd bij de grote vernieuwers in Hollywood die met een man of dertig een paar bladzijden notenbalken om weet te toveren in pure magie. Zijn ceevee telt op dit moment zo'n score of twintig. In het begin van de jaren tachtig drukte hij vooral zijn stempel op flauwe komedies (Desperately Seeking Susan, Revenge of the Nerds) die hij van goedkope, maar niet van talent gespaakte synthesizer-deuntjes voorzag. Zijn populariteit groeide in de jaren negentig met werkelijk verbijsterend mooie en effectieve scores voor films als The Player, Scent of a Woman, Flesh and Bone, en - vorig jaar nog - The Shawshank Redemption en Little Women (tot dus ver zijn beste score).
Met regisseur Jon Avnet werkte Newman al eens eerder samen in 1991, aan de nostalgische prent Fried Green Tomatoes. Qua aanpak lijkt de score van The War eigenlijk ook een beetje op de muziek die Newman voor Tomatoes schreef: een zachte achtergrondmelodie, gebaseerd op een eenvoudig en geleidelijk aan uitgewerkt thema, met single voice-interventies. Bovendien krijgt de soundtrack-verzamelaar opnieuw een karrevracht oldies bovenop een score van nog niet eens een half uur. Voor Fried Green Tomatoes werden twee soundtrack-cd's uitgebracht: één met de popsongs en één met de originele score van Thomas Newman. Voor The War is dat niet het geval: daar werden de liedjes en de score op één cd geperst. Gelukkig staat de score netjes apart, iets wat jammer genoeg meestal niet het geval is bij scores van Thomas Newman.
Over de muziek kunnen we eigenlijk kort zijn: geniaal. Niet iedereen houdt van de aanpak van Newman. Zijn scores liggen ver af van het 'standaard' Hollywood-orkestwerk, en doen vaak new age- en ambient-achtig aan. Dat is ook voor de War het geval. Vooral het stuk muziek van de thuiskomst begeleid is een knap staaltje van typisch Newmanesque sfeerschepping. In elk geval: de cd van The War is verschenen bij MCA, en - hoewel hij zeker niet bij iedereen in de smaak zal vallen - zeker het beluisteren waard.