PIECES D'IDENTITES

Hoofdpersonage in dit hedendaags sprookje is Mani Kongo, oude Congolese koning van Bakongo. Hij stuurde zijn dochter Mwana op achtjarige leeftijd naar 'Belgique, avec son roi aimé'. Daar zou zij in een Leuvens klooster verblijven tijdens haar doktersstudie. Maar na twintig jaar blijkt het contact met de thuishaven verbroken. De Raad der Wijzen beslist uiteindelijk dat Mani zijn intussen volwassen dochter moet gaan zoeken.

Voor Mani is het niet de eerste keer dat hij België bezoekt. In 1958 maakte hij immers als jongste deel uit van de delegatie hooggeplaatste Congolezen die de Expo mochten aandoen. De nostalgische herinneringen die hij hieraan heeft (en die worden opgeroepen met enkele schitterende documentaire fragmenten) verschillen echter met de realiteit die Mani Kongo na 40 jaar opnieuw ontmoet. De zoektocht naar zijn dochter wordt tegelijk een zoeken naar de eigen identiteit in de veranderde maatschappij waar je voor elke handeling de nodige 'papieren' moet kunnen voorleggen.

'Les Pièces d'Identités, c'est la sécurité'. En dat geldt niet alleen voor Mani en zijn weelderige kroonjuwelen. Ook koning Boudewijn moet dit ervaren hebben wanneer zijn ceremoniezwaard hem ontfutseld werd tijdens het Bwana Kitoko-bezoek aan Belgisch Congo. Het is één van de vele parallellen die de regisseur weet te trekken tussen moderniteit en traditie.

Ngangura's parabel is daarnaast doorspekt met erg relativerende humor. Daartoe draagt niet alleen oud-koloniaal en commissaris Jefke Schengen (Herbert Flack) bij, maar ook vrouwengek en straatsnob Viva-wa-Viva (Dieudonné Kabongo) voor wie merkkledij het summum van status is. Taxi-chauffeur Chaka-Jo (Jean-Marie Daulne, broer van Zap Mama's frontlady Marie Daulne en tevens verantwoordelijk voor de filmskore) vormt de 'missing link' in dit Robert Altman-achtige migratierelaas. Wereldberoemd Zaïrees zanger Papa Wemba (eerder de centrale figuur in Ngangura's La vie est belle uit 1986) vertolkt een cameo-rolletje.

Naast de sterke verhaallijn, steekt deze prent ook filmtechnisch schitterend in elkaar. Draailokaties waren de Brusselse Matonguéwijk (bioscoop Vendome figureert op een bepaald moment in de film) en Kameroen. Niet verwonderlijk want de in Bukavu geboren (7 oktober 1950) Mweze Ngangura woont al geruime tijd in Brussel. Mweze is daarnaast de stichter van de productiemaatschappij 'Films Sud'. Hij droeg zijn nieuwste film op aan de Afrikaanse diaspora.

Bij het verlaten van de zaal na de vertoning van deze afsluiter van het Afrika Filmfestival werden zowel de regisseur, co-producer als acteur Daulne overrompeld door felicitaties. Op naar de lustrumuitgave van 2000!