WAKING NED DEVINE

In een, op het eerste gezicht, saai en geïsoleerd Iers kustdorp (52 zielen) is de wekelijkse trekking van de Nationale Loterij het enige lichtpunt in een anders monotoon bestaan. De mensen van Tullymore zijn arm, noch rijk, maar koesteren ieder een bescheiden droom, die enkel door een winnend loto-biljet verwezenlijkt kan worden. Zo ook Jackie O'Shea (Ian Bannen), een gepensioneerd levensgenieter, die, wanneer het Lot op Tullymore valt, samen met kompaan Michael O'Sullivan (David Kelly) de winnaar een flink deel van de winst wil aftroggelen. Probleem nummer één: wie van de andere 50 inwoners is het geluk te beurt gevallen?

Jackie probeert de anonieme winnaar uit zijn schelp te lokken door een ongeziene vrijgevigheid (rondjes in de pub, een chicken supper voor het hele dorp), wat de verdenking natuurlijk op hem doet slaan. Door eleminatie slagen Jackie en Michael uiteindelijk erin Ned Devine als gelukkige te ontmaskeren. Probleem nummer twee: de hoogbejaarde Ned is met het winnende nummer in zijn hand het dodenrijk binnengetreden, van emotie wellicht. Deze wending opent perspectieven, maar sluit er ook. Want hoe nu de pot te incasseren?

Als de man van de Loto komt, zal Michael zich als Ned voordoen. De medeplichtigheid van de rest van het dorp is gegarandeerd. Het monsterbedrag zal eerlijk verdeeld worden over alle inwoners. Ware er niet een onuitstaanbare fysisch gehandicapte kwezel die roet in het eten dreigt te gooien. Stof genoeg dus voor onvoorziene wendingen en dolkomische situaties.

Waking Ned Devine houdt gelukkig het beest van de slapstick-verveling ver van zich af. Een gezonde portie humor, afgewisseld met wijze levenslessen, ver van melig, houdt de kijker alert en maakt hem betrokken in het complot. Een traan bij nederlaag, een hoera bij overwinning. Zelden weet een hedendaags regisseur zijn publiek zo te boeien. De openingsscène, meesterlijk uitgespeeld, is een waarlijk staaltje van filmgeschiedenis. Ook de droom van Jackie waarin Ned zijn zegen geeft aan het 'snode' plan, al dobberend in een sloep op weg naar de schemer van het dodenrijk, is magistraal.

De acteurs van Waking Ned Devine zijn in onze contreien weinig gekend. Ian Bannen is gekend van rollen in Ghandi en Braveheart. Fawlty Towers-fans zullen ook wel David Kelly herkennen. Maar eigenlijk speelt iedereen in Waking Ned Devine met veel overtuiging. In een bepaalde scène zie je gewoon dat de acteurs in een zodanige slappe lach verkeren dat er helemaal niet geacteerd moet worden. Dat dit aanstekelijk werkt spreekt voor zich.

Liefhebbers van Ierland kunnen bovendien hun hart ophalen aan het bucolisch Ierse platteland waar de plot van deze parabel zich ontrold. Laat je echter niet misleiden. De hele prent is verfilmd op het Isle of Man.