MOVIE: Volgens Cronenberg is het scenario van eXistenZ een realistisch toekomstperspectief. Wat denk jij daarvan?
JUDE LAW: Hij combineert (a) onze nood aan en onze aantrekking tot technologie, en (b) onze liefde voor fysische en psychologische machthebberij. Dat, samen met onze fascinatie voor genetische manipulatie, bewijst dat we er niet ver van verwijderd zijn. Het is mogelijk dat de twee elkaar binnenkort zullen ontmoeten. Als we naar bijvoorbeeld honderd jaar evolutie van menselijk sociaal gedrag kijken, dan zien we bovendien dat we heel veel tijd besteden aan het verhogen, compliceren of hallucineren van onze psyche. Dat kan gebeuren via drugs, poëzie, literatuur of zelfs massage. Of het echt zo extreem zal worden als in eXistenZ weet ik niet, maar ik geloof dat in het volgende millennium heel wat huwelijken tussen deze elementen zullen plaatsvinden. Momenteel lijkt genetische manipulatie veilig, maar eenmaal we meer kunnen, gaan de mensen ook meer willen. We streven ernaar onze grenzen te verleggen. David kijkt op dat vlak iets verder. Dat heeft hij altijd al gedaan. Als je bijvoorbeeld terugkijkt naar Scanners, dan is het verbazend dat die film bijna twintig jaar oud is en toch nog steeds krachtig en relevant.
MOVIE: Praat Cronenberg hierover met jullie? Legt hij jullie bijvoorbeeld de seksuele ondertoon uit? (in eXistenZ komt geen echte seks voor, maar het wordt daarentegen wel geëxternaliseerd via het spel. In de film wordt daar veel naar verwezen. Zo spelen Ted Pikul en Allegra Geller het spel op het bed, nvdr).
JUDE LAW: Niet echt. Hij was enkel specifiek over wat er zich in het script afspeelde, over wat je als personage al dan niet kon zien. Tijdens de repetitieperiode wisten we niet dat het opladen van de pod - de liefdessècne - op het bed ging plaatsvinden. Dat merkten we pas toen we op de set arriveerden.
MOVIE: Je neemt dus zelf initiatief om over Cronenbergs thematiek na te denken. Vertel ons eens wat jij over de film ontdekte?
JUDE LAW: Dat doe ik wel, ja. David is een geniale man. Je zal nooit iets 'zomaar' in zijn werk aan treffen; alles is daar voor een welbepaalde reden. Twee jaar geleden heb ik het script gelezen, ik heb er veel over nagedacht, er lang op geoefend en we hebben vier maanden gefilmd. Toch heb ik niet de indruk dat ik de film al helemaal doorzie. Onlangs zag ik de film opnieuw en ik heb er toen een hele nacht over liggen piekeren. Ik ben ook daadwerkelijk met nieuwe inzichten naar boven gekomen. Wat me opviel was dat wanneer David het spel uitlegt, het lijkt alsof hij aan een kind verklaart hoe het leven in elkaar zit. In feite is eXistenZ ook het leven. Een regel van het spel is: 'Het is zoals jij wilt dat het is'. Dat is hoe het spel in elkaar zit, maar ook hoe het leven in elkaar zit. Als je thuis wilt zitten en de krant lezen, dan kan dat. Maar als je zin hebt om uit te gaan en plezier te maken, dan kan dat ook. Ik ben meestal geschokt als iemand zijn films als horror beschrijft. Het is Davids bedoeling om een nieuwe manier aan te reiken om naar het leven te kijken. Hij analyseert onze omgeving en de manier waarop we met elkaar omgaan.
MOVIE: Welke is jouw favoriete Cronenberg-film?
JUDE LAW: Videodrome, de laatste film die hij heeft geschreven voor eXistenZ. Ik hield ook erg veel van Dead Ringers, maar Videodrome was zuivere Cronenberg. Er kwam toen geen enkele film uit die deze ook maar een beetje benaderde. Als je de film vergelijkt met de andere producties die op dat moment uitkwamen, dan merk je hoe adembenemend de film was. Hij is een heel dappere en creatieve regisseur. Het was fantastisch met hem te mogen werken.
MOVIE: John Gielgud zei eens dat hij steeds vermijdt zichzelf belachelijk te maken. Voel je geen moment van schaamte als je in eXistenZ de pod moet aaien - in de film gelijk aan masturbatie?
JUDE LAW: Ik voel me niet belachelijk omdat ik probeer te geloven in wat ik doe. Door voortdurend over de pod te praten begreep ik hem na verloop van tijd als een tweede taal. Wij geloofden zo sterk in die wereld dat we ons helemaal niet belachelijk voelden. Tijdens de hele repetitieperiode met David, Jennifer Jason Leigh en ik, was de pod altijd aanwezig als een volwaardige acteur. Dus tegen de tijd dat we aan de opnamen begonnen, was de pod een soort tweede natuur geworden. Hetzelfde geldt voor het geweer. Davids creaties zijn altijd heel aanraakbaar. Ze komen ook heel natuurlijk over in de scènes. Ik was dol op de roze telefoon, maar ik heb hem spijtig genoeg niet gekregen.
MOVIE: Je hebt veel rollen gespeeld die veraf staan van het dagelijkse leven. Is dat toeval?
JUDE LAW: Ik zoek altijd naar rollen die een uitdaging voor me betekenen. Dat vele van die films plaatsvinden in een fantastische wereld is toeval. Ik heb me nooit proberen vast te klampen aan één bepaald genre. Ik probeer net die rollen te vermijden die me in een hokje duwen. De personages zijn allen heel verschillend, maar je hebt gelijk als je zegt alsof het lijkt dat ze niet van deze wereld zijn. Dat komt omdat er iets in hen zit dat ik intrigerend vind. Daar schuilt net de uitdaging.
MOVIE: Was het moeilijk om je dierlijke personage uit The Wisdom Of Crocodiles (in België nog niet in de bioscoop, nvdr) te spelen?
JUDE LAW: Het was fysisch heel hard werken, omdat ik in ieder shot te zien ben. Het was een lange draaiperiode met eindeloze werkdagen. Emotioneel was het ook een zware periode, omdat het bij het acteren meer ging om het inhouden dan om het loslaten. Ik vond het ook moeilijk om ervoor te zorgen dat iedereen mijn personage aardig en aantrekkelijk vond. Hij ziet er inderdaad agressief en roofdierachtig uit. En hij is een moordenaar. Hij is niet iemand die je gemakkelijk kan begrijpen. Hij is de representatie van de dierlijke zijde in elk individu.
MOVIE: Wat zou je zeggen indien The Wisdom Of Crocodiles op het Festival van de Fantastische Film een prijs zou winnen? (wat op het einde van die dag ook gebeurde, nvdr)
JUDE LAW: Ik zou aangenaam verrast zijn. Je maakt natuurlijk geen films om prijzen te winnen; je hoopt dat mensen van de film zullen houden en dat ze hem zullen gaan zien en op zijn minst zullen begrijpen. Maar het is natuurlijk fantastisch als de film een prijs zou winnen, zeker op een festival als dit. Vele filmfestivals zijn tegenwoordig een markt voor het promoten van commerciële films, in plaats van een viering van de liefde voor de film. Maar dat is hier niet het geval. Hier een prijs winnen zou prachtig zijn, maar ik zal er mijn adem niet voor inhouden. Op school heb ik ook nooit prijzen gewonnen, dus in het echte leven verwacht ik dit ook niet. Ik ben een realist.
MOVIE: Hoe ver sta je ondertussen met jouw volgende film, The Talented Mr. Ripley?
JUDE LAW: De opnames zijn net beëindigd en de film is al gemonteerd. Het was de eerste keer dat ik iemand speelde die ondanks zijn eigen demonen, zelfzeker en gelukkig was en druk bezig met enkel datgene dat hij wou doen. Hij is ook iemand die zijn uiterlijk gebruikt om ver te geraken in het leven. Het was ongelooflijk opwindend om iemand als hij te spelen. Bovendien had ik de gelegenheid om samen te werken met enkele getalenteerde jonge acteurs - Matt Damon, Gwyneth Paltrow, Cate Blanchett - en een schitterende regisseur, Anthony Minghella. Hij heeft de bijzondere gave om iedereen evenveel respect en liefde te geven. Hij geeft je het gevoel alsof je de meest fantastische persoon bent in het hele universum. Hij besteedt hieraan zelfs zoveel energie dat je je afvraagt waar hij de kracht vandaan haalt om een film te regisseren die zo briljant is als The English Patient en hopelijk ook als The Talented Mr. Ripley.
MOVIE: Wil je ons tot slot nog iets vertellen over het productiebedrijfje dat je hebt gevormd met onder meer Ewan McGregor, Jonny Lee Miller en Sadie Frost?
JUDE LAW: Natural Nylon begon in onze gedachten ongeveer vier jaar geleden. Sommigen onder ons zijn al vijftien jaar goede vrienden. Ewan, Shawn en ik, kennen elkaar daarentegen misschien zeven jaar. Aanvankelijk droomden we ervan onze eigen projecten te kunnen kiezen, omdat we niet tevreden waren met het werk dat we op dat moment deden. We waren toen immers nog niet zo bekend als nu. Bovendien wilden we als vrienden graag samenwerken aan dezelfde film. We zochten toen naar een project en vonden er ook één. Ik heb toen veel tijd gestoken in research, omdat het een heel moeilijk historisch stuk is. Ik heb toen weken doorgebracht in een Londense bibliotheek om dit onderzoek te verrichten. Vervolgens moesten we een bedrijf starten, zodat we daadwerkelijk met de productie van start konden gaan. We wilden hierbij geen controle opgeven, maar langs de andere kant moesten we wel geld bij elkaar zamelen om de film gemaakt te krijgen. Ondertussen kwam iedereen naar boven met ideen voor nieuwe films. Daardoor hebben we ons de afgelopen vier jaar vooral geconcentreerd op het herwerken van scripts. Ondertussen hebben we naam gekregen als acteurs en als productiehuis. We co-produceerden al eXistenZ; in mei beginnen de opnamen van onze eerste langspeelfilm Nora met Ewan McGregor en Susan Lynch in de hoofdrollen en eind dit jaar hopen we te beginnen met de verfilming van het leven van Christopher Marlowe. We hopen hier in de toekomst vooral jonge filmmakers mee te helpen om een carrière uit te bouwen. De hele idee achter Natural Nylon is de volgende: beginnen met een vindingrijk concept; van bij het begin af acteurs, regisseurs, decorateurs en componisten aanwerven om collectief aan het project te werken; om vervolgens te komen tot creatieve films waar we honderd procent tevreden over zijn.