LE MUR

Albert (Daniel Hanssens) bezit een frietkot ergens op de taalgrens. Bij het overhandigen van de puntzak aan de hongerige klanten, zijn ze in Vlaanderen terwijl de olieketels waarin hij zijn frieten bakt, op franstalig grondgebied staan. Bij hun frietpak ontvangen Alberts klanten telkens een gelukskoekje. Maar zijn geluk dreigt te keren wanneer in de nacht van 31 december 1999 een muur wordt opgetrokken tussen de twee landsdelen, dwars door Alberts frietkot. 'Dat zijn dan drie generaties frietkraam naar de kloten.'

Berliner plaatst het gegeven van de (Berlijnse) muur tegen de achtergrond van het derde millennium. Het hele etmaal voor de eeuwwissel splitst hij op in bepaalde tijdzones terwijl de groei van de taalstrijd via flashbacks getoond wordt. Overal zijn er fuiven aan de gang meestal met internetconnectie live op een groot scherm, zodat geen enkele seconde van de nieuwe dag waar ook ter wereld 'verloren' zou gaan. Vooral de paradox van het 'naar huis gaan' na de fuif heeft iets triest voor Albert. Hij heeft immers een visum nodig om naar de andere kant te gaan.

De film barst van het surrealisme, is grappig en danst op de koord van het magische realisme. Voor Berliner (Ma vie en rose) was dit een experimenteel project. Hoewel het een opdracht betrof, kreeg hij veel vrijheid van ARTE. Zo heeft hij bepaalde thema's kunnen aansnijden en dingen kunnen onderzoeken die hij anders niet had aangedurft. Het jaar 2000 zit vooral in onze gedachten en dat weet Berliner fantastisch te evoceren. 'Utilise ton imagination!'

In het land van het surrealisme is alles mogelijk. De grenzen van Europa zijn open, alleen in België heeft men een 'klein' probleem.

Deze film werd op het Filmfestival van Brussel voorgesteld in de categorie '2000 Seen by...'