EDTV

En toch lijkt het TrueTV best wel een leuk idee. Hun televisiestation is op sterven na dood (zelfs het tuinkanaal boert beter) en om de meubelen te redden komt producente Cynthia Topping (Ellen DeGeneres) met het gloednieuwe idee op de proppen: een programma dat één man volgt op elk uur en elke dag van zijn leven. Misschien dat Cynthia veel films kijkt, want echt origineel is dat idee natuurlijk niet. Zie Frank Capra's Meet John Doe uit 1941, zie ook het schier onbekende Louis XIX Roi des Ondes uit 1994, waarvan EDtv min of meer een remake is. En ja, zie ook het geniale The Truman Show, dat in alle opzichten de beste film van allemaal is. Maar goed, TrueTV-mogul Whitaker (Rob Reiner, meestal beter áchter dan voor de camera's) ziet het wel zitten en dus gaat men over het hele land op zoek naar de ideale Jan Modaal of Mie Doorsnee.

Zo komt men terecht bij Ed Pekurny (Matthew McConaughey), een 34-jarige mister nobody, Texaan van oorsprong maar tegenwoordig levend in San Fransisco. Daar heeft hij het nog niet veel verder geschopt dan de plaatselijke videotheek, waar hij werkt, en het café, waar hij met zijn collega losers zijn weekends slijt. Zijn broer Ray (Woody Harrelson) is echter helemaal voor het idee gewonnen. Met het geld dat Ed zal verdienen, kan hij immers een fitnessclub uitbouwen. Ed stemt toe en dus gaat EDtv van start. De eerste uren leveren miserabele televisie op: beelden van de slapende Ed die af en toe in zijn kruis krabt of zijn teennagels knipt. Maar wanneer Ed in een romantische liaison betrokken geraakt met Shari (cute Jenna Elfman) - in feite de vriendin van zijn broer - lijkt plotseling heel Amerika geïnteresseerd in hoe dat gaat aflopen. De kijkcijfers stijgen als een komeet de hoogte in en Ed wordt een nationaal icoon: from zero to hero.

Hoe eindigt dat sprookje? Het is niet moeilijk te bedenken dat ook voor Ed de tol van de roem hoog zal blijken. Niemand kan zonder privacy, we hebben allemaal recht op ons eigen leven zonder camera's. De manier waarop Ed één en ander oplost is een sisser en wellicht de grootste ontgoocheling van de film. Stapte Truman Burbank op het einde van zijn show op een wonderlijke manier door de deur zijn waanzin uit; deze keer moeten we het stellen met een belachelijke plotwending. Zoals iemand schreef: Truman was een parabel, EDtv is niet meer of minder dan een ambitieuze sitcom. Het gaat er dan ook allemaal veel luchtiger aan toe. Grappiger? Zou moeten, maar het werkt niet altijd.

Eén van de redenen is dat het scenario van Lowell Ganz en Babaloo Mandel (die al eerder voor Howard schreven: Night Shift en Splash) heel erg onevenwichtig is. De aanloop is traag en saai en de onverwachte wendingen zijn legio. Wanneer het verhaal dreigt te stokken, komen de scenaristen op de proppen met Eds natuurlijke vader (gespeeld door Dennis Hopper) én een seksbom die hem probeert te verleiden (Elizabeth Hurley). Het is ironisch dat EDtv het leven van een gewoon man zou moeten brengen, maar naderbekeken is die Ed toch niet zó gewoon. Neem z'n familie, dat eerder een soort van groteske karikatuur is dan een verzameling normale mensen. Woody Harrelson gaat daarbij hevig over de top; Martin Landau heeft als een aan een rolstoel gekluisterde stiefvader best enkele leuke lijnen. En McConaughey zelf? Ach, een groots acteur zal hij wel nooit worden. Ellen DeGeneres van haar kant heeft een tv-smoel, en dat is met het grootste respect gezegd. In haar eigen show kan ze oeverloos grappig zijn, maar op het witte scherm blijkt dat niet altijd te werken.

Dat regisseur Ron Howard (Apollo 13, Ransom) een capabel man is, daar twijfelt niemand aan. Maar met EDtv weet hij blijkbaar niet goed welke kant uit. Is dit een satire? Een romantische komedie? Een media-aanklacht? Onze gok is dat EDtv het allemáál wil zijn en dat blijkt van het goede teveel. Zappen maar.