THE FACULTY

Niet dat er geen tienerhorrorfilms meer op stapel staan. De komende maanden mogen we ons verwachten aan onder meer Disturbing Behavior, Idle Hands, Cherry Falls, Cut en Urban Legend 2. Allemaal in meer of mindere mate op de Scream leest geschoeid. Ook de vader van het genre, Kevin Williamson, wil de citroen nog wat verder uitpersen. Met Teaching (voorheen: Killing) Mrs. Tingle waagt de 32-jarige schrijver zich zelf aan zijn regiedebuut. Verder schreef hij vlug-vlug de dertig pagina's tellende outline voor Scream 3, waarvan de opnames op 7 juli al beginnen. Het was Ehren Kruger (Arlington Road) die van Miramax de opdracht kreeg om die outline tot een scenario uit te werken. Will zelf heeft het namelijk druk, té druk. Niet alleen met Teaching Mrs. Tingle, maar ook met zijn nieuwe coming-of-age tv-serie wasteLAnd.

Maar dezer dagen is The Faculty aan de orde, een film die in ons land al werd voorgesteld tijdens het Festival van de Fantastiek. Daarin staat weer een school centraal, Herrington High. De vervaldatum is er echter al lang van verstreken: de muren zijn vuil en vies, de studieboeken hebben hun beste tijd gehad en de opgebrande leraars slepen zich door de lessen heen. Niet dat de tieners daar iets van merken. Zij zijn teveel met hun eigen wereldje bezig. We maken kennis met Delilah (Jordana Brewster), cheerleader en reporter bij de schoolkrant, Stokely (Clea Duvall), de eenzaat in het zwart, Marybeth (Laura Harris), de brave nieuwkomer, Zeke (Josh Hartnett), hot item onder de meisjes en ook locale drugdealer, en de football-spelers Stan (Shawn Hatosy) en Gabe (Usher Raymond). En dan is er ook nog Casey (Elijah Wood), slachtoffer van onmenselijke pesterijen. Het gebruikelijke schoolplaatje dus.

Het is Casey die merkt dat er iets vreemds aan de hand is met het zootje leraars. Dat bestaat onder meer uit footballcoach Dick Willis (Robert Patrick), biologieleraar Furlong (Jon Stewart), dramalerares Olsen (Piper Laurie) en de knappe lerares Engels, Burke (Famke Janssen). Blijkt namelijk dat buitenaardse wezens langzaam bezit beginnen te nemen van de leraars. En natuurlijk azen de aliens ook op de leerlingen. Het is aan de onpopulaire Casey om zijn medeleerlingen te overtuigen en de school (en de wereld) van de totale ondergang te redden.

Klinkt behoorlijk zoals The Invasion of the Body Snatchers - en dat is het ook. Maar Kevin Williamson heeft dan ook nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij zijn klassiekers kent en dus passeren in The Faculty onder meer ook Alien, The Thing en The Puppet Masters de revue. Overgiet dat nog eens met het sausje uit John Hughes' teenpic The Breakfast Club, en je weet waar je je kunt aan verwachten: horror en fun, twee woorden die in vette letters op Williamsons visitekaartje staan. Dat het allemaal wat gorier is dan we gewoon zijn, komt wellicht door de samenwerking met regisseur Robert Rodriguez, die met From Dusk Till Dawn al bewees dat hij niet om een effect meer of minder verlegen zit.

En toch: The Faculty is geen Scream. Om te beginnen is de nieuwigheid er natuurlijk af. We zijn de laatste jaren zo'n beetje doodgeslagen met tienerhorror en hoewel deze prent dus de sciencefictionsfeer induikt, hebben we het allemaal wel eens gezien. Het boe-effect maakt zo stilaan plaats voor het aha-effect. En hommages zijn best leuk, maar The Faculty is teveel knip-en-plakwerk om nog origineel uit de hoek te komen. Huur een dozijn goede horrorfilms en je kunt je eigen Faculty samenstellen. En zaten de karakters uit Scream nog goed in elkaar, hier zijn het niet meer dan losse flodders, doorzichtige stereotiepen. The Faculty is teveel onaf om echt bij te blijven, en in die zin dus een ontgoocheling. Toch zitten er in de prent ook genoeg jump scenes om de echte fans te onderhouden, en ja, natuurlijk zijn er ook leuke momenten: als Harry Knowles zijn gewicht in de schaal werpt bijvoorbeeld, of Zeke videocassettes van Jennifer Love Hewitt en Neve Campell with full-frontal nudity aan het versjacheren is. Maar op zulke gags bouw je geen film.

Ironisch genoeg kan de aangekondigde dood van de tienerhorror Williamsons redding betekenen. Wie minder schrijft, doet dat meestal ook beter. Misschien moet hij na al zijn geschreeuw zich maar eens gaan concentreren op de paden die hij in pakweg Dawson's Creek bewandelde. Dat zou veel interessantere films opleveren. En wat Robert Rodriguez betreft: hopelijk vergeet hij nooit dat hij El Mariachi voor minder dan zevenduizend dollar maakte. Zonder effecten. Zonder foefjes in handen of mouwen.