BEDROOMS AND HALLWAYS

Het verhaal gaat over een groepje mannen die zich voegen bij een 'men's support group'. Door new age-technieken, veel babbelen en survival-weekends gaan ze op zoek naar hun eigen mannelijkheid. Keith (Simon Callow) is de leider van deze mannengroep en hij voert als het ware een oorlog met zijn vrouw Sybil (Harriet Walter) die op haar beurt een vrouwengroep leidt. Opvallend is ook dat beiden de seksen op een clichématige wijze onderverdelen. Voor de man zijn alle vrouwen gelijk; voor de vrouw vertonen alle mannen gelijke kenmerken. Deze houding komt ook tot uiting in de leden van het herengezelschap.

Als Leo (Trainspottings Kevin McKidd) zijn aantrekking tot Brendan (Jarnes Purefoy) bekent, ontketent hij daardoor een kettingreactie: plots beginnen ook andere leden aan hun heteroseksualiteit te twijfelen. Beetje bij beetje beginnen zich dan ook nieuwe koppeltjes te vormen. De vrouw in de film zaait later opnieuw twijfel over hun geaardheid. Brendan is immers nog steeds getrouwd met Sally (Jennifer Ehle). Zij was vroeger ook het vriendinnetje van Leo en als beiden elkaar zien slaat de vonk opnieuw over. Maakt hem dat nu een rasechte homo (wat Leo nog steeds over zichzelf denkt) of niet?

En dan is er nog de schattig/grappige Darren (Tom Hollander) en zijn vriendje, de Matrix-slechterik Jeremy (Hugo Weeving), Zij zorgen samen voor de meest aanstekelijke momenten uit de film. De scène waarin ze beiden het huis van een onwetende vriendin binnensluipen om sm-spelletjes te spelen en Hollander wordt betrapt als hij gekneveld en geblinddoekt op bet bed ligt is misschien cliché, maar je ligt toch maar weer onder je stoel van het lachen.

Misschien is de moraal van het verhaal wel dat je nooit helemaal zeker kan zijn van je eigen seksuele identiteit. Als je een bijzonder iemand ontmoet die volledig bij je past, kunnen al je normen en vooroordelen op zijn kop worden gegooid. Je bent immers nooit helemaal zeker van wie je bent en wie je kan worden.