Met Blue Thunder (1983) en War Games (1983) ging hij de technologische toer op zonder daarbij na te laten zijn visie op de samenleving te geven. Van zijn laatste films blijven vooral Stake Out (1987), Bird On A Wire (1981) en The Hard Way (1991) bekend in de oren klinken.
Maar Badham was ook naar Brussel gekomen om er zijn nieuwste film voor te stellen: Nick Of Time, een thriller die het vooral van twee troeven moet hebben. Enerzijds is er Johnny Depp in zijn eerste commerciële rol, maar bovenal is de film evenlang als het verhaal dat er in verteld wordt. Na de première werd Badham naar de publieke bijeenkomstzaal gesleept waar hij het publiek te woord stond. En vooral in het begin probeerde hij de lachers op zijn hand te krijgen.
MOVIE: Wat is het grootste voordeel om een real-time film te maken?
JOHN BADHAM: Normaal beginnen we op de set om 7u30 in de morgen, en bij deze film konden we dus om 9u00 naar huis. Dezelfde dag nog, want we filmden het in real-time, en de film duurt zo'n 90 minuten. Ik maakte nog twee films voor het middageten. (algemeen gelach)
MOVIE: Is het waar dat Los Angeles in het werkelijk een zeer gevaarlijks stad is?
JOHN BADHAM: Inderdaad! (pauze, algemeen gelach) Ja, het is zeer gevaarlijk. Het is 's nachts gevaarlijk, het is overdag gevaarlijk, en draag vooral geen duur horloge. Kijk naar de rommel die ik om heb. (algemeen gelach).
MOVIE: U blijft voor een aantal dagen in Brussel. Wat trekt u vooral aan in Brussel? Zijn er zaken die u hier echt wilt zien?
JOHN BADHAM: Ik zit hier de hele dag op het festival. Iedere dag. Ik moet wel, want ik zit in de jury. (algemeen gelach).
MOVIE: U maakte film in real-time. Hoe moeilijk was het om dat tijdsframe uit de film te laten kloppen met de tijd die door de toeschouwers wordt ervaren?
JOHN BADHAM: In slechts heel weinig landen, in India bijvoorbeeld, is men gewoon om de filmtijd met de reële tijd te doen overeenkomen. Bij ons gaat men knippen, zaken versnellen... Als er dus iemand in de film iets alledaags moet doen, zoals een trap opgaan, een taxi of een lift nemen, dan is het de taak van de regisseur om dat ogenblik interessant te maken. In deze bepaalde film kunnen we de short-cuts niet gebruiken die we in een normale film zouden gebruiken. Als ik bijvoorbeeld zou opstaan om boven in de zaal een film te bekijken, dan zou je in de meeste films zien hoe ik hier opsta, en hoe ik in de zaal opnieuw ga zitten. In Nick Of Time zou je mij moeten volgen als ik door het publiek ga, de trap neem, en om de hoek de zaal inga. En je moet die tijd interessant maken. De tijd die in een lift wordt doorgebracht, één minuut ongeveer, moet interessant gemaakt worden, moet gevuld worden met activiteit. Een taxirit moet gevuld worden met activiteit, anders zou het voor iedereen saai worden. Dat is een echt probleem, gebaseerd op de manier van filmkijken die we gewoon zijn.
MOVIE: Waarom hebt u een kleine cameo in de film?
JOHN BADHAM: Wel, om eerlijk te zijn: de akteur die die rol moest doen was die morgen ziek, en wie was er beschikbaar en stom genoeg om op het laatste ogenblik in te springen? Hij kreeg het geld, en ik mocht mij belachelijk maken.
MOVIE: Met Christopher Walken en Johnny Depp kreeg u twee grote akteurs in uw film. Hoe kreeg u het gedaan van Johnny Depp om van Nick Of Time zijn eerste commerciële film te maken?
JOHN BADHAM: Johnny Depp kon zich echt inleven in het karakter, en alhoewel hij zelf geen kinderen heeft, heeft hij nichtjes en neefjes. Hij vertelde mij dat hij met hen een dichte band heeft, en dat hij dezelfde druk voelde als een vader die zou voelen als hij in een dergelijk situatie zou terechtkomen. Hij reageerde dus zoals de toeschouwers zouden moeten reageren als ze de film zien.
MOVIE: Wat denkt u van de evolutie van John Travolta sinds Saterday Night Fever tot Pulp Fiction en Get Shorty, de film die ook hier wordt voorgesteld?
JOHN BADHAM: Het is zeer spannend om de hergeboorte van John Travolta te mogen aanschouwen. Het bewijst maar eens opnieuw dat mensen met echt talent niet zomaar verdwijnen. Zo zien we hoe Richard Dreyfuss steeds opnieuw oprijst als een phoenix, en we zien Travolta's talent. Toen Saterday Night Fever uitkwam werd aangenomen dat hij niet echt akteerde, maar dat hij zichzelf speelde en dat dat niet zo moelijk kon zijn, en dat hij bijgevolg niet zo goed kon zijn. En zoals we steeds opnieuw zien met films als Pulp Fiction en Get Shorty is hij een enorm getalenteerd akteur.
MOVIE: Zo'n twintig jaar geleden maakte u van Saterday Night Fever een film over mensen die een zeker geweld met zich meedragen, en nu toont u met Nick of Time een ander soort geweld. Denkt u dat u met deze films de evolutie van de maatschappij, geweld, en het gebrek aan communicatie weergeeft?
JOHN BADHAM: De films tonen dat geweld iets minder subtiel geworden is. Mensen zijn sneller geneigd openlijk geweld te gebruiken dan twintig jaar geleden. En het toont dat het geweld meer aan de oppervlakte ligt, en dat is vooral het geval in alle grote steden. Een interessante vraag.
MOVIE: Hebt u Los Angeles gekozen als locatie omdat het een gewelddadige stad is?
JOHN BADHAM: Het script werd met Los Angeles in gedachten geschreven, met als draaischijf het hotel dat een bepaalde sfeer uitstraalde. En daarom was het ook eenvoudiger om ook daadwerkelijk daar te filmen in plaats van in de steden waar we op locatiezoektocht zijn geweest: Atlanta, Miami, Toronto, Chicago, New York en Detroit.
MOVIE: Is er een verband tussen kracht en liefde?
JOHN BADHAM: Ik weet niet goed hoe ik daarop moet antwoorden. Ik geloof dat er bij een grote hoeveelheid liefde ook een enorme kracht mogelijk is, en dat mensen die hun geliefden beschermen bepaalde krachten in zichzelf ontdekken waarvan ze niet wisten dat ze die hadden. In deze film hebben we een personage met een relatief week karakter (Johnny Depp) die heel wat van die krachten ontdekt wanneer hij iemand dierbaar moet beschermen.
MOVIE: Had u onmiddellijk aan Christopher Walken gedacht voor de rol van de slechterik, en is hij het die altijd de rol van de slechterik kiest?
JOHN BADHAM: In feite koos Johnny Depp Christopher Walken, en ik kon heel goed inkomen in die keuze. Hij wou graag met Walken werken, en ik vond het een goede en sterke keuze.
MOVIE: Wat zijn uw gevoelens over het feit dat Coppola voor zijn Dracula leende bij uw Dracula?
JOHN BADHAM: Dé Francis Ford Coppolla? Ik hield ervan. En we zitten beide op onze knieën voor Bram Stoker van wie we beide leenden. Het was interessant om een film te zien met dezelfde karakters en dialogen, en die toch op een andere manier werd uitgewerkt. Het is een andere benadering, en ik vond dat hij een interesante benadering koos.
MOVIE: Hield u van zijn film?
JOHN BADHAM: Ja, ja, ik hield heel veel van zijn Dracula.
MOVIE: Hield hij van uw Dracula?
JOHN BADHAM: Ik weet het niet, hij antwoordt niet op mijn telefoontjes. (gelach)