47E FILMFESTIVAL VAN CANNES

Pulp Fiction bedwingt Frans geweld

Cannes greep dit jaar terug naar de roots: minder glitterende yankees en meer werk van eigen Gallische bodem. Het Amerikaanse Pulp Fiction verstoorde het Franse feest en won de Palme d'Or.

In de Franse badplaats is er altijd wel plaats voor een stevige brok emotie. In de duistere jaren vijftig schrokken wereldsterren Liz Taylor en Gina Lollobrigida zich bijvoorbeeld een aap, toen ze zagen dat ze dezelfde jurk aan hadden.

Vier jaar geleden liet de Italiaanse pornoster La Ciccolina zich van haar beste kant liet zien en dat ging niet onopgemerkt voorbij. Aan vrouwelijk vlees overigens geen gebrek aan de Middellandse Zee: in 1954 ontblootte de Franse actrice Simone Sylva haar royale boezem en drie jaar geleden promootte glamourgirl Madonna haar 'In Bed'-film zowaar in bijna-ondergoed.

Dat dit jaar de pseudo-anonieme Michel Piccoli gracieus van de rode loper gleed, is dan ook maar een voetnoot in de Cannes-geschiedenis, waar overhitte rioolbladen hun zwaarverdiende kolommen rijkelijk vullen met markant randnieuws.

Dit jaar gaven de grootste Amerikaanse filmmaatschappijen forfait voor Cannes en het aantal supersterren was dan ook op

n hand te tellen. Jennifer Jason Leigh, Tim Robbins en Paul Newman waren er om hun Hudsucker Proxy te promoten en voorts liepen ook Katlheen Turner, Bruce Willis en swinging John Travolta in the picture. Roman Polanski en Gerard Depardieu waren er ook, maar geen haan die daar naar kraaide. Super-macho Mickey Rourke zocht naar een nieuwe femme fatale die met hem de titelrol wil delen in de 9 1/2 weeks sequel.

Voor andere vedetten moet u ongeveer uitspraaklessen nemen: namen als Nikita Michalkov, Andrei Konschalovski, Eric Rochant, Zhang Yimou, Krzystof Kieslowski en Abbas Kiarostami liggen net iets minder gemakkelijk in de mond dan pakweg Madonna of Stallone.

Veertien landen streken dit jaar neer aan de Riviera. Onder meer Peru, Chili, Afrika, Algerie, Polen, Portugal, Indie en Noorwegen maakten hun come-back. Aan de officiele competitie namen 23 landen deel, waaronder drie van eigen Franse bodem: La reine Margot, Grosse Fatigue en Les Patriottes. Frankrijk boven dus, maar ze zouden wel naast de hoofdprijs grijpen. Cannes kreeg verder het derde deel in de Trois Couleurs trilogie (rouge) voorgeschoteld. Krzysztof Kieslowski schoot met de eerste twee delen de hoofdvogels in Venetie en Berlijn, maar kon in Cannes de trilogie niet rond maken.

Quentin Tarantino (bekend van onder meer Reservoir Dogs en True Romance) zette de Fransen een hak. Zijn Pulp Fiction, met Bruce Willis in de hoofdrol, kaapte de Gouden Palm weg. Jammer voor de Fransen, die gerekend hadden op La Reine Margot, geregisseerd door Patrice Chereau en met Isabelle Adjani en Daniel Auteuil in de hoofdrollen. Kruimels waren er voor Verna Lisi: zij werd verkozen tot beste vrouwelijke actrice.

Nanni Moretti werd bekroond als beste regisseur voor zijn film Caro Diario, (vertaald: Lief dagboek) waarin hij zelf trouwens een rol speelt. Moretti versloeg daarmee de twee topfavorieten Quentin Tarantino en Zhang Yimou. De Chinees Ge You werd uitgeroepen tot beste mannelijke acteur, voor zijn prestatie in Huazhe (Leven). Pascale Ferran kreeg de Camera d'Or met Petits Arrangements avec les morts.

Twaalf dagen lang was Cannes brandpunt van het internationale filmgebeuren. Ongeveer zevenhonderd films waren op het grote scherm te zien; slechts weinigen konden zich laten opmerken.

De broers Joel en Ethan Coens openden het 47e festival met The Hudsucker Proxy, een komedie met Tom Robbins, Paul Newman en rising star Jennifer Jason Leigh in de hoofdrollen. De Coens-brothers wonnen in 1991 de Gouden Palm voor hun Parton Fink en hebben ook Blood Simple en Miller's Crossing op hun naam staan. Zij waren bij voorbaat al verloren in de race naar de Gouden Palm.

Robbins speelt Norville Barnes, een net afgestudeerde hoogvlieger die door een zelfmoord van de Hudsucker Industries baas, plots tot directeur wordt gebombardeerd en het er beter van af brengt dan zijn concurrent, die gespeeld wordt door nestor Paul Newman.

Ook Belgie deed mee aan de competitie De in Parijs wonende Charlie Van Dammee debuteerde als regisseur met De Vioolspeler, een Belgisch-Frans-Duits allegaartje met Sammy Frey en Barbara Sukowa in de hoofdrollen.

Normaal gezien had ook Hilde Heijnen ons land vertegenwoordigd. Onze Vlaamse rijzende ster (en enig lichtpunt in een misere die Boys heette) speelt mee in Het Schaakspel. Omdat niemand minder dan Catherine Deveuve daarin de hoofdrol speelt, mocht de film niet meedoen aan de officiele competitie. Het prestigieuze project rolt nu het Festival van Venetie binnen en wordt eind dit jaar in de Belgische bioscopen verwacht. In 1995 begint Hilde Heynen aan de opnames voor Brillcream Boulevard.

Niet ver van alle Festivaldrukte werkt Dominique Deruddere trouwens aan zijn nieuwste vehikel: Suite Zestien. Het oorspronkelijke script van dit veelbelovend project werd geschreven door Lise Mayer en Charles Hingson, twee Britse scenaristen. De cast wordt aangevoerd door Pete Postlethwaite, die onlangs nog een oscar-nominatie kreeg voor zijn prestatie in In the Name of the Father. De Francaise Geraldine Pailhas neemt de vrouwelijke hoofdbrok voor haar rekening.

Suite zestien vertelt het verhaal van Chris, een gigolo die ietwat oudere vrouwen weet te verleiden om er vervolgens met hun geld van door te gaan. Met Helen loopt het mis. Ze valt bloedend neer, Chris moet vluchten en komt uiteindelijk in Suite zestien terecht, die bewoond wordt door een aan een rolstoel gekluiserde man.

Dit jaar bracht Cannes hommage aan maestro Federico Fellini, van wie elf films in Cannes draaiden. Aan Jean Renoir en Robert Altman (die in 1970 met MASH) de Palme d'Or kreeg) waren de retrospectives gewijd. Clint Eastwood (nog maar 63) zat de jury voor, bijgestaan door 'Vice Pr
sidente du Jury' Catherine Deveuve. Andere juryleden waren: Pupi Avati, Shing Sang Okk, Alexander Kaidox Kaidanovski, Guillermo Cabrea Infante, Kazuo Ishiguro, Alian Terzian, Marie-Francise Leclere en Lalo Schifrin.

Op de slotdag kreeg Cannes nog Serial Mom van John Waters op het menu, een lachprent met Kathleen Turner die een moorddadige huisvrouw speelt. De ironie van het lot: ondanks de Amerikaanse boycot, zag het festival toch nog de star and stripes voor de ogen wemelen. The Hudsucker Proxy opende, Serial Mom beeindigde, en Pulp Fiction won.