Het verhaal van Robert De Niro is niet zo snel verteld. Er is in Hollywood ongetwijfeld geen tweede akteur die zoveel topvertolkingen bij elkaar heeft gespeeld als hij. In twintig jaar tijd heeft hij samengewerkt met de beste regisseurs (Brian De Palma, Francis Ford Coppola, Martin Scorsese, Bernardo Bertolucci, Ron Howard, Sergio Leone, Michael Cimino, ...), en acteurs (Gerard Depardieu, Jessica Lange, Mickey Rourke, Al Pacino, Robin Williams, Jeremy Irons, Harvey Keitel, ...) die de planeet te bieden heeft. Naar aanleiding van zijn vijftigste verjaardag hier een biografie van de beste acteur van de eeuw.
1943. Robert De Niro wordt geboren op 17 augustus in Little Italy, New York City in een erg artistiek gezin. Zijn vader, Robert De Niro senior, is een abstracte expressionist en zijn moeder, Virginia Admiral, schildert. Martin Scorcese is zijn belangrijkste jeugd- vriend. Hij is een bijzonder eigenzinnig baasje en verlaat het humaniora om drama te gaan studeren in de befaamde school van Stella Adler en Lee Strasberg.
Late jaren '60. Hij speelt mee in ontelbare off-Broadway stukken en goedkope films.
1968. Een rol in Greetings, een film van de toen onbekende Brian De Palma.
1969. Sam's Song (The Swap) van Jordan Leondopoulos en The Wedding Party, een zwart-wit film met drie regisseurs: Brian De Palma, Wilford Leach en Cynthia Munroe.
1970. Bloody Mama, een prent met Don Stroud, Pat Hingle en Bruce Dern in een regie van Roger Corman en Hi, Mom! (Son Of Greetings), het vervolg op Greetings, wederom geregisseerd door Brian De Palma. Met Charles Durning.
1971. Born To Win. Ivan Passer regisseert De Niro naast George Segal, Karen Black en Hector Elizondo; The Gang That Couldn't Shoot Straight met verder Jerry Orbach. De regie was in handen van James Goldstone; Jennifer On My Mind, een film van Noel Black over druggebruikers.
1973. Bang The Drum Slowly. Met deze prent van John Hancock scoort hij de eerste bekendheid. Michael Moriarty en Vincent Gardenia vervolledigen de cast. Mean Streets. Dank zij deze film komt zijn carriere in een stroomversnelling. Het is het eerste project met zijn jeugdvriend Martin Scorsese, en handelt over hun jeugdbelevenissen in Little Italy. Naast De Niro hebben ook Harvey Keitel en David Carradine een rol in de prent.
1974. The Godfather Part II. Een kanon. Robert De Niro is al niet meer weg te denken uit de filmwereld. Francis Ford Coppola heeft de regie over deze super- produktie met Al Pacino, Diane Keaton, Robert Duvall, Talia Shire, Lee Strasberg en James Caan. Voor de uitzonderlijke prestatie vangt De Niro een oscar, een van de zes die de film in de wacht sleept.
1976. Een druk jaar dat begint met The Last Tycoon van Elia Kazan. Hij speelt naast mega's als Jack Nicholson, Robert Mitchum, Tony Curtis, Theresa Russell, Donald Pleasance en Peter Strauss. Verder is er Taxi Driver, de tweede samenwerking tussen De Niro en Martin Scorsese. De wereld is euforisch. Peter Boyle, Jodie Foster, Cybill Shepherd, Harvey Keitel, Albert Brooks en Martin Scorsese zelf maken deel uit van de cast. De Niro vangt een oscarnominatie. Er is ook 1900 van Bernardo Bertolucci met Gerard Depardieu, die een van zijn beste vrienden wordt, Donald Sutherland en Burt Lancaster.
1977. New York, New York. De derde samenwerking met Scorsese wordt een flop. Hij speelt hierin naast Liza Minnelli en zijn vriend Barry Primus.
1978. The Deer Hunter. De Niro zet een onbeschrijflijke vertolking neer, vooral in de finale ("One Shot"). Hij speelt naast kalibers als Meryl Streep, Christopher Walken, George Dzundza, John Savage en John Cazale in een regie van Michael Cimino. Alweer een oscar- nominatie voor wonderkind De Niro.
1980. Raging Bull. Het wonderteam Scorsese/De Niro maakt weer brokken. Deze film levert hem een tweede oscar op en een eerste samenwerking met Joe Pesci. Verder is ook Cathy Moriarty te zien in deze zwart-wit film waarin De Niro de bokser Jake LaMotta uitbeeldt.
1981. Een minder opvallende prent: True Confessions waarin in hij te zien is naast Robert Duvall en Charles Durning. Regie: Ulu Grosbard.
1983. De vijfde samenwerking met regisseur Martin Scorsese is maar een matig succes: The King Of Comedy, waarin De Niro speelt naast Jerry Lewis en Sandra Bernhard. Sommige scenes van deze film regisseert hij zelf.
1984. Een tweede samenwerking met Meryl Streep en regisseur Ulu Grosbard, en een derde samenwerking met Harvey Keitel: Falling In Love. Verder met Dianne Wiest en Jane Kaczmarek. Verder Once Upon A Time In America. Regisseur Sergio Leone herenigt De Niro en Joe Pesci in deze klassieker waarin ook James Woods en Elizabeth McGovern een rol hebben.
1985. De Niro heeft een bijrol in de Engelse surrealistische science- fictionfilm Brazil, in een regie van Monty Python boegbeeld Terry Gilliam. De cast bestaat uit o.m. Peter Vaughan, Jonathan Price, Michael Palin, Bob Hoskins, Ian Holm, Katherine Helmond en Kim Greist. De prent groeit uit tot een cultfilm.
1986. Een nieuwe topprestatie: The Mission. Regisseur Roland Joffe verenigt De Niro met de Engelse topakteur Jeremy Irons en met Liam Neeson, Aidan Quinn en Ray McAnally.
1987. Hij heeft de smaak weer te pakken. Als opwarmertje schotelt hij de wereld het fenomenale Angel Heart voor, van de erg onderschatte regisseur Alan Parker. Hij deelt het scherm met mega-kanon Mickey Rourke en met Lisa Bonet en Charlotte Rampling. Met The Untouchables ligt de cinefiele wereld aan zijn voeten. Het is zijn vierde samenwerking met de inmiddels verafgoodde Brian De Palma, en hoort bij zijn absolute meestervertolkingen. In The Untouchables speelt De Niro Al Capone, op de hielen gezeten door Elliot Ness en zijn trawanten (gespeeld door o.a. Kevin Costner, Sean Connery en Andy Garcia).
1988. Een wat kalmer jaar. Robert De Niro heeft de hoofdrol in de matige politiefilm Midnight Run van Martin Brest, met Joe Pantoliano, Charles Grodin, Yaphet Kotto en John Ashton. Verder verleent hij zijn stem voor de documentaire Dear America - Letters Home From Vietnam, samen met o.a. Sean Penn, Robin Williams, Martin Sheen, Michael J. Fox, Kathleen Turner, Tom Berenger, Willem Dafoe en Matt Dillon. Regie: Bill Couturie.
1989. Weer een zwak jaar dat van start gaat met Jacknife, een onopvallende prent met Ed Harris, Kathy Baker en Charles Dutton. De Niro is echter, zoals altijd, uitstekend. Verder is er We're No Angels. De Niro wil bewijzen dat hij ook komedies aankan maar slaagt daar maar gedeeltelijk in. Neil Jordan regisseert de prent waarin ook Sean Penn, Demi Moore, Bruno Kirby, James Russo, Hoyt Axton en Ray McAnally meespelen.
1990. Tijd voor beterschap dus, en hoe beter dan in Awakenings, een prachtige film van Penny Marshall waarin Robert De Niro een schitterende vertolking neerzet. Hiervoor krijgt hij een meer dan verdiende oscarnominatie. Robin Williams, Penelope Ann Miller en John Heard vervolledigen de cast. Ook in dat jaar: Goodfellas. Na lange jaren een nieuwe samenwerking met Martin Scorsese en het resultaat is navenant: een gangsterfilm waar de wereld van duizelt. Deze film betekent ook een zoveelste hereniging met Joe Pesci. Ook Ray Liotta maakt deel uit van de cast. En tenslotte in dat jaar: Stanley And Iris waarin De Niro met overtuiging de rol van een alfabeet neerzet naast Jane Fonda, Martha Plimpton en Swoosie Kurtz.
1991. Weer een topjaar. In Guilty By Suspicion komt hij pas goed los tegen het einde, als hij zichzelf in de rechtbank verdedigt. In deze prent van Irwin Winkler deelt hij het doek met Annette Bening, Martin Scorsese, Sam Wanamaker, George Wendt en Patricia Wettig. Het vuur staat Robert aan de schenen in Backdraft. Deze film van Ron Howard krijgt veel kritiek te verduren. De Niro heeft een bijrol maar heeft toch maar weer de beste scenes uit de film op zijn naam. Grote namen als Donald Sutherland, William Baldwin, Scott Glenn, Kurt Russell, Rebecca De Mornay en Jennifer Jason Leigh sieren het doek.
Cape Fear verschijnt ook in 1991, en voor de zoveelste keer staat de wereld verstomd. Hoe kan het ook anders: het is de zevende en tot op heden laatste samenwerking met Martin Scorsese. De Niro speelt de slechterik die het leven van Nick Nolte, Jessica Lange en Juliette Lewis zuur maakt. Gregory Peck en Robert Mitchum hebben een cameo omdat zij de hoofrolspelers waren in de originele versie. Robert De Niro vangt zijn zesde oscarnominatie maar grijpt voor de vierde achtereenvolgende naast het begeerde beeldje.
1992. Robert De Niro start zijn eigen filmproduktie-maatschappij, Tribeca (naar TRIangle BElow CAnal street district, waar het hoofdkwartier gelegen is). De eerste prent die daarvan het resultaat is, is Mistress, een klein filmpje waarin hij ook maar een klein (maar goed gespeeld) rolletje heeft. Zijn vriend Barry Primus regisseert de prent, de cast bestaat uit Danny Aiello, Eli Wallach, Robert Wuhl, Martin Landau en Christopher Walken. De film haalt niet eens de Belgische zalen.
In 1992 werd ook Mad Dog And Glory gedraaid. Deze komedie-achtige, politie-achtige film van John McNaughton stijgt amper boven het gemiddelde uit. Zeker niet slecht, maar we zijn beter gewoon van Robert De Niro. Tegenspelers zijn Bill Murray, Uma Thurman en Kathy Baker. Night And The City brengt vuurwerk-koppel De Niro/Jessica Lange weer samen op het witte doek. Weer komedie-achtig, maar al iets beter dan Mad Dog, hoewel nog steeds niets vergeleken met het vroegere werk. Regisseur van dienst is voor de tweede maal Irwin Winkler. Ook Eli Wallach is weer van de partij.
1993. This Boy's Life is een film waarover de meningen verdeeld zijn. In deze prent, die de weg naar de Belgische zalen nog niet gevonden heeft, speelt De Niro alweer de slechterik, naast Ellen Barkin en opkomend sterretje Leonardo DiCaprio. Regie is in handen van Michael Caton- Jones. Robert De Niro waagt zich in 1993 aan zijn regiedebuut: A Bronx Tale, waar hij zelf ook in meespeelt. Ook deze prent is nog niet te zien in de Belgische zalen. Wij zijn benieuwd!
Nabij Toekomst. Na een aantal niet al te opvallende films lijkt het erop dat Robert De Niro hard zal terugslaan. De eerstvolgende produktie die op stapel staat, is Mary Shelley's Frankenstein (in navolging van Bram Stoker's Dracula). Kenneth Branagh regisseert (en speelt waarschijnlijk wel mee ook) en de cast bestaat verder uit John Cleese, Tom Hulce en Aidan Quinn. Verder gaat hij Ferrari draaien, een film over het leven van de gelijknamige automagnaat. Michael Mann zal de prent regisseren.
Tenslotte wil hij met Martin Scorsese een film maken over Hollywood, in het kielzog van The Last Tycoon, Guilty By Suspicion en Mistress. Hij wilde echter eerst zelf een film regisseren (A Bronx Tale) om genoeg ervaring te hebben voor zijn rol als regisseur.
Robert De Niro is een legende, zoveel is zeker. Hij legt zich met een onvoor- stelbare concentratie en zin voor perfectie toe op de uitbeelding van zijn rollen. Voor Raging Bull kwam hij 20 kilo bij en leerde hij boksen als een pro, voor New York New York leerde hij saxofoon spelen, voor True Confessions leerde hij een volledige Latijnse mis uit het hoofd en voor The Mission leerde hij schermen. Hij kiest rollen met artistieke waarde boven rollen van commercieel succes.
Geniaal, maar mensenschuw. Robert De Niro is bijzonder op zijn privacy gesteld. Er is tot nog toe niet een boek geschreven over zijn werk of leven.
Hij haat interviews geven en hij haat het schijn-wereldje van Hollywood. Dat hij een restaurant heeft in New York en een spraakmakende af-aan relatie met topmodel Naomi Campbell is bekend, maar veel meer niet.
Velen noemen Robert De Niro de kameleon van het witte doek. Iedere keer opnieuw slaagt hij erin een totaal anders uiterlijk te scheppen in zijn films, soms is hij vrijwel onherkenbaar.
Als punker met veelkleurige hanekam in Taxi Driver, als dikke bokser met nog dikkere neus in Raging Bull, of als bebaarde Vietnamveteraan in The Deer Hunter en Jacknife: Robert De Niro is schitterend in elk van zijn films. Hoe zwak de film ook, De Niro is altijd uitstekend.