Mr. Saturday Night vertelt het verhaal van een (fictieve) Joodse stand-up comedian, Buddy Young Junior. Billy Christal (ook Joods) regisseert, produceert, neemt de hoofdrol voor zijn rekening en staat vermeld bij de scriptschrijvers. Dat blijkt allemaal ietwat van het goede teveel. Dat Christal gevoel heeft voor humor wisten we al van de oscar-uitreikingen, uit When Harry Met Sally... (1989) en de twee City Slickers-films (1991/1994). Maar dat hij kan regisseren moest hij met deze film bewijzen, en echt overtuigend doet hij dat niet. De film is overdreven moraliserend, te lang en blijkt bij wijlen een even doeltreffend narcoticum als chloroform.
Componist Marc Shaiman kent het klappen van de zweep. Deze eveneens Joodse componist (die door een stomme opmerking over Schindler's List tijdens het oscargala van vorig jaar op menige lange tenen trapte) starte zijn muzikale loopbaan op zijn zeventiende, als hoofdman van The Harlettes, Bette Midler's backup groep. Later introduceerde hij haar song Wind Beneath My Wings in de film Beaches (1988), wat haar een Grammy opleverde.
Samen met Harry Connick Junior ging hij aan de slag voor de film When Harry Met Sally... (waar hij Billy Christal ontmoette), en die samenwerking resulteerde in nog een ander Connick album, We Are in Love. Shaiman bewerkte ook de muziek voor de twee Sister Act- films (1992/1994) met Whoopi Goldberg. Hij werkte aan soundtracks voor films als Misery (1990), The Addams Family (1991) A Few Good Men (1992), Addams Family Values (1993) en Sleepless in Seattle (1993), waarvoor hij vorig jaar een Oscarnomatie in de categorie Best Song mocht ontvangen.
De score voor Mr. Saturday Night is een allegaartje van romantisch-sentimentele strijkstukjes, upbeat brassband muziek en jazz-piano sessies. Ook het zwoele saxofoonwerk ontbreekt niet en het geheel wordt afgesloten met een tweetal bombastische stukken voor groot orkest. Naast eigen werk is er ook muziek van Aaron Lebedeff, Louis Armstrong en Louis Prima. In het thema zit My Buddy van Gus Kahn en Walt Donaldson verwerkt.
De muziek doet onmiddellijk terugdenken aan de score die Ennio Morricone en zijn dochter Andrea schreven voor Cinema Paradiso, zowel qua compositie als wat het instrumentarium betreft. De saxofoon-solo in Buddy's Blues heeft ook verdraaid veel weg van het thema dat Alan Silvestri schreef voor The Bodyguard. Maar kom, dat zal wel allemaal toeval zijn.
Het hoogtepunt van de soundtrack is ongetwijfeld de piano-versie van het thema (Susan, Where's That Doubletake). Het lyrische piano-adagio wordt uitgewerkt tot een mooi, sober maar toch ontroerend stuk, met op het eind, alle toeters en bellen erop en eraan.
De muziek van Mr. Saturday Night werd geproduceert door Shaimans vaste producent Hummie Mann (die zelf nog de scores voor The Year of the Comet en Robin Hood: Men in Tights schreef) en is uitgegeven bij Milan.