Eerlijk gezegd zien we het al voor ons: Wimbledon-achtige toestanden aan de Passage 44. Mensen die met tentjes en hete koffie overnachten om de volgende dag nog een toegangskaartje te kunnen bemachtigen. Het scheelde dit jaar overigens al niet veel. Hongerige fans bedelden op straat schaamteloos om een entreebewijsje: het immens populaire festival groeit duidelijk uit zijn voegen en mag wat ons betreft uitkijken naar een grotere locatie. Een evenement met zoveel uitstraling verdient dat. Groter, maar dezelfde gezelligheid: met wat organizatorische hokus-spokus valt het toch te overwegen voor de toekomst.
Maar de eerste week was er dan ook één om in te kaderen. 12 Monkeys, met sterrencast Bruce Willis, Madeleine Stowe en Brad Pitt, opende zeer sterk en de pret kon alleen verstoord worden door het afzeggen regisseur Terry Gilliam. Ziek, zo heette het op de persdienst. Zaterdag mocht 'Robocop' Peter Weller zijn ding doen in de goedkope, maar zeer degelijke, sf-thriller Screamers, naar Philip K. Dick. Voor het festivalpubliek de ideale gelegenheid om de titel alle eer aan te doen. Naar goede gewoonte wordt de stem immers niet gespaard tijdens de voorstellingen. Iets minder had ook gemogen: er draait tenslotte een film.
Nog veel meer luidruchtige fans hadden maandag verzamelen geblazen voor hun idool John Carpenter. Dat zijn Village of the Damned niet over de hele lijn bracht wat er van verwacht werd, zal hen een zorg zijn. Carpenter deed hen immers minstens vier keer de hoogte inwippen en bewees dat hij nog steeds de toean der suspense is. Loch Ness van John Henderson was eerder in de marges van het festival verdwenen: iets teveel zeemzoeterig gestroop om echt te boeien. Drie films die meedingen in de officiële competitie werden al op de projector gelegd: Serpent's Lair, Angela en The Passion of Darkly Noon. In de tweede week volgen nog Body Switch, Strange Days, August in the Water, Tokyo Fist, Haunted, Jobe's War en The Day of the Beast.
Voor de liefhebber van het horrorgenre concentreerde het hoogtepunt van de eerste week zich op woensdag, met de langverwachte komst van grootmeester Clive Barker. De regisseur van het originele Lord of Illusions schoot in de plaatselijke bar niet meteen met scherp, maar wist het aanwezige publiek toch ruim anderhalf uur te entertainen. Ook genrespecialist Stuart Gordon tekende present. Zijn goedkoop speeltje Castle Freak opende op vrijdag de traditionele festivalnacht en werd gevolgd door Evil Ed, The Maddening en Leprechaun 3. Dilletanten van het thrillergenre kregen drie interessante films achter de kiezen: Copycat van Jon Amiel, de nieuwe Van Damme Sudden Death en het alom geprezen Get Shorty. Het menu voor de tweede week oogt ook al mooi: onder meer Nick of Time, Strange Days, Eye For an Eye, Nadja en Haunted. Genoeg griezelvoer om nooit meer rustig te slapen.