RUMBLE IN THE BRONX

Interview met Jackie Chan

Om de Brusselse hotelkamer van Jackie Chan te bereiken, de hoofdrolspeler uit Rumble in the Bronx, moeten we ons nu niet meteen doorheen een bende gillende meisjes of stoere tienerjongens murwen. In Hong Kong mag Chan dan wel een levende legende zijn, bij ons moet hij Stallone en Schwarzenegger voorlopig nog voorbij laten gaan.

MOVIE: Wie is Jackie Chan?

JACKIE CHAN: Geen slechte vraag. Ik kan best begrijpen dat jullie niet meteen weten wie ik ben, maar als je die vraag in Hong Kong of China zou stellen, dan zouden ze je daar uitlachen. Overal waar ik kom staan mensen uren in de rij om mij te zien. Voor de jeugd ben ik er echt iemand waar ze naar opkijken.

MOVIE: Ja, ja, maar wie bent u nu?

JACKIE CHAN: Oh, juist ja. Wel, dat is niet echt makkelijk samen te vatten. Ik ben zo'n beetje een manusje-van-alles. Al sinds begin de jaren '70 maak ik in Hong Kong kung fu-films, die hier in Europa vaak enkel in de videorekken komen te liggen. Eigenlijk ben ik nu al antiek (lacht) Iedereen die nu plotseling 'Wow, Jackie Chan!' zegt, moet ik helaas teleurstellen. Gisteren was het Stallone, vandaag is het Chan en morgen is het alweer iemand anders.

MOVIE: Je zegt dat je antiek bent, maar toch doe je nog altijd zelf je stunts in al je films.

JACKIE CHAN: Ja, niet slecht, hé, voor iemand die er 42 is. Nu wil je waarschijnlijk weten, waarom ik dat allemaal zelf doe. Omdat ik altijd tot het beste resultaat wil komen! Ik gebruik geen blue screen of stuntmannen, omdat het publiek weet dat dat niet echt is.

MOVIE: Gebeuren er dan nooit ongelukken?

JACKIE CHAN: Voortdurend! Voor Rumble in the Bronx zijn er vier mensen in het ziekenhuis beland, waaronder mezelf. Ik heb mijn enkel gebroken. Dat viel trouwens nog allemaal best mee. Toen ik een paar jaar geleden Supercop maakte, hebben we zo'n zestig mensen naar het ziekenhuis moeten sturen! Na een tijdje kregen we zelfs een verdieping voor ons alleen. (lacht)

MOVIE: Wat is het grote geheim van een stuntman?

JACKIE CHAN: Just do it! Als je er begint bij na te denken, ben je verloren. Ik doe zelfs nooit de moeite om iets te meten of te berekenen. Ik doe het gewoon. Soms denk ik dat ik gek ben, maar ik trek er mijn niets van aan.

MOVIE: Quentin Tarantino en Sylvester Stallone zeggen dat jij hun held bent, maar wie zijn die van jou?

JACKIE CHAN: Veel teveel om op te noemen. Echt waar. Ik ben evenveel beïnvloed door Charlie Chaplin als door Sylvester Stallone of Steven Spielberg. Het zijn er een heel pak: Bruce Willis, Dustin Hoffman,...

MOVIE: Dustin Hoffman is één van de acteurs in Hollywood die zegt dat er teveel geweld zit in films tegenwoordig.

JACKIE CHAN: Groot gelijk! Er zit teveel geweld in films vandaag de dag. Ik ben er ook tegen, maar ik begrijp waar je naartoe wil. Kijk, in mijn films zit actie, maar geen geweld. Er zit geen seks in, geen bloed, helemaal geen geweld. Het blijft allemaal leuk en onschuldig.

MOVIE:Sommigen zeggen zelfs dat er muziek en ritme in je films zit.

JACKIE CHAN: Ja, vind jij dat niet? Muziek is echt heel belangrijk, hoor. Eerst schrijf ik altijd de muziek voor een film, en als we dan een knokscène draaien, dan doen we dat op de maat van de muziek. Op die manier lijkt zo'n film nogal op een stille film van Buster keaton of Charlie Chaplin!

MOVIE: Tot slot, wat ga je nu nog doen?

JACKIE CHAN: Ik ga twee nieuwe films maken: Crime Story en nog één met regisseur Stanley Tong. Misschien gaan we zelfs het atomium gebruiken! Echt waar, ik heb dat ding gisteren gezien en het zou ideaal zijn voor een stunt. Dan zit ik hier misschien volgend jaar weer!