Spectaculaire verfilming, deze prent over een sky-surfer die op een dag het plan opvatte om in het zwarte gat te springen. Jawel. De Mexicaanse jungle bevat oeroude ingevallen kalkholen van meer dan 350 meter diep en 50 meter diameter die vanop het aardoppervlak inktzwart lijken. Om de nauwkeurige diepte van de grot te peilen en te weten hoe een lichamelijke indruk de tunnel op hem zou maken, deed Patrick de Gayarda eerst een base-jump vanop de rand van dit zwarte gat. Eens hij zijn parachute opende duurde het nog een hele tijd vooraleer zijn voeten de grond vonden. Met een wit plaklint duidde hij dan een vierkant aan op de bodem van dat cilindrische hol. Bedoeling werd nu te gaan base-jumpen 'with target on the ground'. Vanuit een helikopter deed hij een precisie-sprong naar de markering om doorheen de opening te duiken en pas onder het aardoppervlak de parachute te openen. Deze 'look below death'-expeditie werd vanop de rand van het hol adembenemend vastgelegd. 'It's better, much better my friend, not to be afraid of the dark.'
Hydrospeed (Italy/1995/12 min.)
Zuid-Afrikaan Mike Horn is 24 jaar en
uitvinder van de gelijknamige sport.
Samen met Cédric Bardel maakte hij
enkele geweldige afdalingen met
hydrospeeds in gletsjerplooien, omdat
dat relatief ongevaarlijk zou zijn. De
detailopnames van het kolkende berg- en
gletsjerwater in deze film zijn
prachtig getoonzet op passende muziek,
zowel klassieke als hedendaagse.
Bovendien worden citaten aangewend die
de symboliek van het verhaal
versterken. Zo begint de prent met een
uitspraak van Franciscus van Assisi en
wat verder put regisseur Didier Lafond
uit Chinese wijsheden. Water is voor
deze beide durvers hun constante gids
en het verbaast dan ook niet dat men
met dit natuurelement filmisch
goochelt. Slow-motion wordt daarbij in
woordkeuze bijgestaan door het zachte
glijden, terwijl men in het turbulente
van een stroom en bij de dodelijke
momenten van een waterkolk, het boksen
accentueert in taal en melodie. Ook
deze sport kijkt soms, op enkele
centimeters boven het wateroppervlak,
de dood in de ogen.
Snowboard (Italy/1995/14 min.)
Dit staaltje van craziness werd begin
november op het Avonturen Filmfestival
uitgeroepen tot Best Film on Mountain
Sports. Jérôme Ruby en André-Pierre
Rhem, waarschijnlijk 's werelds gekste
snowboarders, doen hier een gooi naar
de eerste 'surf'-afdaling va n de Mont
Blanc. Deze extreme jacht op
sneeuwgolven van beide 25-jarige
Italianen, voorheen klimmers, volgt op
eerdere snowboardervaringen in
Chamonix. De hoogste berg van de Alpen
daagde hen uiteindelijk uit om de
uiterste grenzen van hun kunnen te
bewij zen: snowboard in stijl van
klassiek Alpinisme. De prent speelt
zich af in juni omdat dan de beste
condities heersen boven de 4000 meter.
Wanneer de twee gedropt worden,
bedenken ze plots hoe ze ooit op dit
idee kwamen. Behendig steken ze een kam
over die beter uitloopt in de begeerde
grote sneewgolven. De wind blaast
intussen hun sporen uit. Als hen nu
iets overkomt, lijken ze nooit bestaan
te hebben. Maar eens de eeuwige
sneeuwvelden zich ontvouwen, halen ze
in en uit en ruimt innerlijke vrede
plaats voor moed.