Chain Reaction De derde soundtrack van Goldsmith voor 1996 is tot nu toe zijn beste. Niet dat City Hall en Executive Decision slechte scores waren, dat niet, maar ze toonden ons verre van Goldsmith in topvorm. De muziek voor Chain Reaction is een standaard-Goldsmith score: zwaar geweld, knappe actiemuziek, veel strijkers, kopers, percussie plus elektrische gitaar en hier en daar 's een romantisch deuntje; we hebben het allemaal al wel eens eerder gehoord, maar Goldsmith doet het zó knap dat dit ons eigenlijk maar weinig kan schelen. Puik!
Independence Day De vierde score van David Arnold, na het opvallende The Young Americans, het schitterende Stargate en het ontroerende Last of the Dogmen. Veel actiemuziek in deze score en het duurt opvallend lang eer een thema blijft 'hangen'. Maar eens zover, wordt dit filmmuziek met een grote F! Patriotische muziek voor groot koor, grandioze strijkcrescendo's en adembenemende melodieën, dat is waar je je bij een film als ID4 aan kunt verwachten en dat is dus ook wat je krijgt. Jammer dat de tracks alleen op de disc vermeld staan; anders een pracht van een soundtrack! Aanrader!
Diabolique Muziek van Edelman voor een thriller, wie had dit ooit kunnen denken! Okee, ook voor Citizen X schreef hij de muziek, maar door de volledige afwezigheid van enige vorm van spanning kon je die film bezwaarlijk een thriller noemen. Voor Diabolique beperkt Edelman zich tot het creëren van een Basic Instinct-achtig zwoel sfeertje met synthesizers en accoustische instrumenten. Geen echt thema en weinig structuur: de cd is voorbij voor je er erg in hebt. Inhoudsloze behangmuziek dus. Jammer.
The Frighteners De nieuwste soundtrack van Danny Elfman is een gemengd succes. Aan de ene kant is er eindelijk weer eens een cd van de Danny Elfman die we kennen uit de samenwerking met Tim Burton: spooky, funny, gotisch maar zeer goed beluisterbaar. Aan de andere kant brengt zijn muziek voor deze Michael J. Fox-film weinig nieuws onder de zon. Het klinkt allemaal als Darkman, Batman, Nightbreed... met andere woorden: zoals de vorige actiescores van Elfman. Goede muziek dus, maar weinig origineel. En van Elfman verwachten we nu eenmaal meer. Teleurstelling.
Moll Flanders Een van de mooiste scores van het jaar komt uit onverwachte hoek. Mark Mancina, bekend van Zimmer-achtige actiescores voor films als Money Train, Speed en - onlangs nog - Twister, laat zich hier van zijn beste kant zien. Voor de Defoe-verfilming heeft Mancina een puur orkestrale score (geen synthesizers) gecomponeerd met een tederheidsfactor die we sinds Silvestri's Forrest Gump of Goldsmiths Rudy niet meer hebben gehoord. Bijzonder geslaagd en ongelooflijk mooi. Must!