HOWARD SHORE 50 JAAR

The Music of the Lambs

De Canadese filmmuziekcomponist Howard Shore is onlangs vijftig jaar geworden. Hoewel Shore bij het grote publiek niet zo bekend is als, zeg maar, John Williams, Ennio Morricone of Jerry Goldsmith, is hij een belangrijke waarde in de wereld van de filmmuziek. Een portret.

Howard Shore werd geboren in Toronto, de hoofdstad van de Canadese provincie Ontario en de bakermat van alles wat met muziek te maken heeft in Canada. Na zijn studies aan de Boston Berklee School of Music, trok hij naar New York. Hij tourde er als saxofonist met de jazz-band Lighthouse. In 1975 kreeg Shore een vaste baan bij NBC, waar hij de musical director werd voor shows als Saturday Night Live.

Voor de zesde film van de eveneens Canadese regisseur David Cronenberg, The Brood, componeerde Shore in 1979 zijn eerste filmscore, een dissonante, experimentele partituur voor éénentwintig strijkers. De samenwerking Shore/Cronenberg leverde tot nu toe enkele knappe staaltjes cinema op: Scanners (1980), The Fly (1986), Dead Ringers (1988), het CBC-docudrama The Scales of Justice (1990), de William Burroughs-verfilming Naked Lunch (1992) en M. Butterfly (1993).

Howard Shore werkte ondertussen ook samen met tal van andere bekende regisseurs: Martin Scorsese (After Hours), Joel Schumacher (The Client), Jonathan Demme (The Silence of the Lambs en Philadelphia), Barbet Schroeder (Single White Female), Chris Columbus (Mrs Doubtfire) en David Fincher (Seven). In 1994 nam hij van Danny Elfman de fakkel over als vaste componist van Tim Burton. Ed Wood voorzag hij van B-movie-pastiche score van jewelste en op dit moment werkt hij aan de score voor Burtons nieuwste, Mars Attacks!. Zijn meest recente scores waren voor het misbaksel Striptease en Before and After. Ook de muziek voor de Mel Gibson-prent Ransom is van zijn hand.

Hoewel de muziek van Howard Shore vaak als experimenteel en on-Hollywood wordt afgedaan, weet de componist meestal heel goed de sfeer van de film in muziek om te zetten. Shore werkt niet aan de hand van thema's en leidmotieven, maar creëert een atmosfeer van geluid waarin hij de beelden laat baden. De combinatie van strijkmotieven en claustrofobische, elektronische geluiden voor de kelder van het huis in Belvedere, Ohio in The Silence of the Lambs of de Hammond-orgel-akkoorden om de zomerwarmte en zuiderse achtergrond van Memphis en haar bewoners te accentueren in The Client, zijn daar geslaagde voorbeelden van.

Howard Shore woont in New York, waar hij regelmatig optreedt in jazz-clubs als saxofonist. Zijn jazz-achtergrond duikt ook vaak op in zijn scores, onder meer in Prelude to a Kiss (1992) en in Naked Lunch. Voor Dead Ringers ontving Shore in 1989 de Genie (de Canadese versie van de Academy Award) voor de beste filmmuziek. Zijn werk is goed vertegenwoordigd op cd; bij Silva is zelfs een compilatie-album verschenen, volledig gewijd aan zijn samenwerking met David Cronenberg: Music from Cronenberg Films.