OVERZICHT 1996: DE PRIJZEN

And the winner is...

Net zoals ieder jaar regende het weer prijzen in filmland, want filmfestivals organiseren is in, en waar festivals zijn, zijn ook prijzen te winnen. En dan zijn er natuurlijk nog de verschillende instanties en verenigingen die ook hun mening even willen geven. Een bloemlezing.

Als alles goed gaat zijn er ieder jaar wel een aantal films die met brio boven de rest uitsteken, en over het algemeen lopen zij dan ook met de meeste prijzen weg. Is het niet in de oscarnacht (wegens te moeilijk en te weinig commercieel, dan is het in Cannes of Venetië). Eén van die films was dit jaar het schitterende Sense and Sensibility van Ang Lee. Emma Thompson mocht een oscar mee naar huis nemen voor haar scenariobewerking, nadat Ang Lee al de Gouden beer van Berlijn op zijn schoorsteenmantel had mogen plaatsen.

Ook Leaving Las Vegas was een veelgevraagd laureaat. Nicolas Cage kreeg terecht een oscar-beeldje, en mocht ook in San Sebastian zijn prijs gaan ophalen, net als regisseur Mike Figgis trouwens die ook nog de film als best film zag uitgeroepen worden. Ook Dead Man Walking liet weinig mensen (en blijkbaar ook weinig jury-leden) onbewogen. Susan Sarandon kon eindelijk haar welverdiende oscar mee naar huis nemen (een huis dat ze trouwens deelt met regisseur Tim Robbins), terwijl Sean Pen voor zijn rol als terdoodveroordeelde bekroond werd in Berlijn, waar de film zelf ook een prijs in de wacht sleepte.

Op grote filmfestivals kan het niet zwaar (en dus a-commercieel) genoeg zijn. Zo kreeg Mike Leigh voor Secrets and Lies heel terecht de Palme d'Or in Cannes, en werd ook Brenda Blethyn gelauwerd voor haar doordringende vertolking in die film. Breaking The Waves kreeg in Cannes de Grand Prix, en zou volgens de geruchtenmolen z'n kansen op de Gouden Palm verspeeld hebben omdat regisseur Lars von Trier te bang was om zijn reis naar de Franse stad te vervolmaken.

Michael Collins, de gecontesteerde film over de IRA, won glansrijk in Venetië (zowel voor de film, als voor de acteur Liam Neeson), Joel en Ethan Coen kregen in Cannes de Best Director prijs voor hun schitterende Fargo, en David Cronenberg mocht voor zijn zeer controversiële Crash de Jury Special Prize in ontvangst nemen.

Om even de puntje op de i te zetten vermelden we graag dat Mel Gibson voor zijn Braveheart zowel de Oscar voor beste regie als die voor de film zelf mee naar huis mocht nemen. Maar deze film hadden we reeds in 1995 gezien.

Rest ons nog even onze eigen lage landen te bejubelen. Antonia (van Marleen Gorris) won heel terecht de Oscar voor beste buitenlandse film, en ook met Le Huitième Jour van Jaco van Dormael zaten we goed. De beide hoofdacteurs (Daniel Autheuil en Pascal Duquenne) deelden de Best Actor prijs in Cannes, en vermits ze onlangs genomineerd werden voor de Golden Globe Awards zit de kans er in dat ze volgend jaar nogmaals in de prijzenpot mogen grabbelen.