Toen Lucas in 1975 begon aan zijn saga kon hij bij niemand terecht om de vele effecten te realiseren die voor zijn ruimte-epos nodig waren, en hij was dan ook genoodzaakt om een groepje jonge enthousiastelingen bijeen te rapen, die later wereldberoemd zouden worden onder de naam Industrial Light & Magic. Hij zette hiermee een evolutie op gang die hij waarschijnlijk toen zelf niet had kunnen voorspellen. John Dykstra kreeg indertijd de opdracht om vanuit het niets een effectenhuis op te starten, en uit de ploeg die hij toen samenstelde zijn er heel wat fx-grootmeesters gegroeid die nu hun eigen effectenhuis leiden.
Maar vermits het begrip effectenfilm toen nog niet echt uitgevonden was, en er weinig sciencefictionfilms werden gemaakt, was ook de technologie vaak achterhaald. En daarom moest men zelf de broodnodige Researche and Development verrichten. Zo werden de spectaculaire ruimtegevechten uit de film mogelijk gemaakt door de ontwikkeling van een computergestuurde camera. Hiermee was men in staat om verschillende modellen met telkens perfect dezelfde beweging te filmen, zodat men die later met behulp van een optische printer kon samenvoegen. De camera werd naar zijn uitvinder de Dykstraflex genoemd, en zou jaren later nog gebruikt worden, en aan de basis liggen van verschillende generaties motion-control camera's. Ook het door velen verwenste blue-screenproces werd terug in ere hersteld.
Omdat men dus meerdere beelden moest samenvoegen was men genoodzaakt om met opeenvolgende generaties beelden te werken, waardoor de beeldkwaliteit keer op keer verminderde. Daarom greep men terug naar een groter beeldformaat, zodat men iets verder kon gaan in het aantal generaties, zonder dat men daar visueel zwaar voor gestraft werd. Men kocht hiervoor oude VistaVision camera's op die toen spotgoedkoop waren, vermits het proces (de film liep zijdelings door de camera, waardoor het negatief tweemaal zo groot was als dat van een gewone camera) niet meer werd gebruikt. De camera's werden later onbetaalbaar...
Het eerste effect dat toen volledig afgewerkt werd is te zien in het begin van de film: de ontsnappingscapsule die wordt gelanceerd. En de rest is in feite geschiedenis...
We zijn twintig jaar, en heel wat technologische doorbraken later, en Lucas zag dat het eindelijk mogelijk was om zijn langgekoesterde droom: Star Wars maken zoals hij dat altijd had gewild, eindelijk mogelijk was. De negatieven werden met heel veel moeite opgekuist, en met behulp van technieken die voor Terminator 2 en Jurassic park werden ontwikkeld en verfijnd, paste hij zijn meesterwerk aan.
Een groot deel van die aanpassingen zijn quasie onzichtbaar: matte-lijnen rond voorwerpen bijvoorbeeld, of nieuwe ontploffingen. Een aantal scènes in de ruimte werden computergegenereerd over gedaan, maar de grootste veranderingen spelen zich af op Tatooine, en meer bepaald in het legendarische Mos Eisley. Het in de oorspronkelijke film doodse stadje wordt nu opgefleurd met nieuwe (digitale) wezens, ruimtetuigen, en heel wat meer volk (vaak ILM'ers). Waar Lucas toen geen budget voor had werd nu met behulp van computers gerealiseerd.
De twee meest beroemde aanpassingen hebben met Han Solo te maken. In de Cantina ontmoet hij Greedo, een premiejager. In de oorspronkelijke film wordt Solo (Harrison Ford) bedreigd met een revolver, maar schiet hij Greedo neer vooraleer die kan vuren. Nu niet bepaald een heldhaftige daad, en ook niet echt political correct. Daarom laat men in de Special Edition Greedo eerst vuren. Solo heeft nu alle recht om zijn leven te verdedigen, en komt er dus al een held uit. Dat Greedo op die afstand gewoon niet kon missen heeft men blijkbaar uit het oog verloren...
En ook de ontmoeting van Solo met Jabba The Hutt is reeds jaren een onderwerp van discussie. De scène werd inderdaad 20 jaar geleden gefilmd (en is in een op video verkrijgbare documentaire te zien), maar wegens technische problemen en geldgebrek kon men de acteur die toen Jabba speelde niet vervangen door een meer exotisch wezen. Vermits er aan computergegenereerde beelden geen grenzen meer zijn heeft men dan maar een jongere versie van Jabba (die we vroeger voor het eerst te zien kregen in Return Of The Jedi) in de computer gemodelleerd, en in de oude beelden geplaatst. En men kon het niet laten om er een kleine grap mee uit te halen...
Over het feit of Lucas wel het recht had om zijn oude films, die door heel veel mensen worden gekoesterd, aan te passen, bestaat heel veel discussie, en daar willen we ons in deze uitwijding niet in mengen. Als we zuiver op het resultaat afgaan kunnen we hem enkel maar toejuigen. Een twintig jaar oude film terug naar het scherm brengen zonder daarbij de verwende cinemabezoekers af te schrikken is geen sinecure. De effecten zijn nog steeds verbluffend (al dan niet bijgewerkt), en ook de setdesign heeft de tand des tijds zeer gemakkelijk doorstaan. En de openingsscène is nog steeds één van de sterkste beklijvende staaltjes filmmagie die we ooit te zien kregen.
Als we alle geruchten mogen geloven zou men deze Special Editions vooral gemaakt hebben met het oog op de nieuwe films die er aankomen. De massa is weer gek gemaakt, het geld is terug binnen, de effecten zijn uitgeprobeerd, en het publiek heeft duidelijk laten weten dat het meer van dat wil.
George Lucas en Industrial Light & Magic weten wat gedaan, de eerstkomende jaren.