De film verhaalt de avonturen van de legendarische superheld Hercules en hoe hij het van nietsnut tot halfgod weet te brengen. Hij moet het opnemen tegen één van Disney's meest hilarische slechteriken ooit, de lepe Hades, die niets liever wil dan alles en iedereen in het universum aan zijn macht te onderwerpen. Ondanks de vele monsters in alle maten en gewichten die Hercules op zijn pad moet weten te verslaan, leert hij algauw dat een held naast al dat hard geweld ook een geweldig hart moet hebben.
De regie van Hercules is van de hand van John Musker en Ron Clements, die ook het scenario schreven. De twee debuteerden in 1986 met een Disney-bewerking van de Sherlock Holmes-verhalen, The Great Mouse Detective, en speelden een belangrijke rol in de revival van de Disney Studio's met hun twee volgende animatiefilms, The Little Mermaid (1989) en Aladdin (1992). Ook opnieuw van de partij is achtvoudig-oscarwinnaar Alan Menken, die ook nog de muziek schreef voor films als Beauty and the Beast (1991), Pocahontas (1995) en The Hunchback of Notre Dame (1996). De liedjesteksten worden dit keer geleverd door Tony Award-winnaar David Zippel (bekend van onder andere City of Angels). Na de Afrikaanse ritmes van The Lion King, de religieuze koorgezangen van The Hunchback of Notre Dame en de exotische melodieën van Pocahontas, is voor Hercules gekozen voor een pastiche-stijl, voor een groot deel beïnvloed door de Amerikaanse gospel-muziek.
Musker en Clements selecteerden Hercules in de herfst van 1993 uit bijna dertig andere projecten die op dat moment bij Disney in verschillende stadia van ontwikkeling waren. De regisseurs waren onmiddellijk aangetrokken door de mythologische aspecten van de Hercules-legende en begrepen dat ze niet alleen iets konden doen wat nog nooit eerder bij Disney was gedaan (op het korte Pastorale-fragment in Fantasia na) maar ook dat de fantasie-elementen, de grootse personages en het enorme potentieel aan anachronismen en satirische humor ideaal waren voor een animatiefilm. Bovenal vonden ze in de figuur van Hercules - door zijn half-god/half-mens-status - een held die zowel jong als oud kon aanspreken.
Negen maanden lang werkten de twee aan een script. Ondertussen verzamelden ze een team van getalenteerde animatiemedewerkers, die de volgende vier jaar samen met hen zouden werken aan de voltooiing van de vijfendertigste lange Disney-animatiefilm. Tom Cardone (achtergronden), Rasoul Azadani (lay-out), Nancy Kniep (afwerking), Mauro Maressa (effecten) en Roger Gould (computeranimatie) zijn maar enkele van de meer dan zevenhonderd professionals die aan deze film hebben meegewerkt.
De bekende en beruchte Britse cartoonist Gerald Scarfe (van de politieke pagina's van de London Times en de New Yorker) werd gevraagd om te helpen bij het ontwikkelen van de figuren. Het zou Scarfes eerste uitstap worden in de wereld van de animatie sinds hij meer dan vijftien jaar geleden een aantal sequenties animeerde voor Pink Floyd's The Wall. Door Scarfes medewerking zien de personages uit Hercules er energieker en anarchistischer uit dan ooit tevoren in een Disney-film, met grote, sterke lijnen die een onmiddellijke impact hebben. Vervolgens trok een team van animatoren in de zomer van 1994 voor enkele weken naar Turkije en Griekenland, waar ze inspiratie gingen opdoen voor de sfeer en de achtergronden van de film.
Met het filmen van Hercules werd een aanvang genomen begin 1995. Voor de tweede keer namen ook de animatiestudio's in Parijs deel aan het productieproces (zoals bij The Hunchback of Notre Dame); zij leverden uiteindelijk tien minuten film af, waaronder de finale waarin de tekeer gaande Titanen en Hercules afdalen in de Onderwereld. Sinds Beauty and the Beast maken de Disney Studio's gebruik van computertechnologie om bepaalde, moeilijk met de hand te animeren scènes te kunnen verfilmen. Hercules is hierop geen uitzondering. Disney's CGI-afdeling, die in het verleden reeds de schitterende balzaalscène voor Beauty and the Beast wist te maken, de roetsjbaan-wondergrot in Aladdin, de wildebeest-stampede voor The Lion King en de gigantische menigte voor het Zottencarnaval in The Hunchback of Notre Dame, wekte voor Hercules onder andere het spectaculaire dertigkoppige monster Hydra tot leven en voegde heel ongemerkt op andere plaatsen in de film kleine accenten toe, die de film dramatischer, epischer en fantasierijker maken dan ooit met traditionele animatie zou zijn mogelijk geweest.
Met Hercules in de zalen in Amerika, zijn de Disney Studio's opnieuw in de weer met een aantal nieuwe animatieprojecten. Voor volgend jaar staat Mulan op touw, een Chinese fabel vol humor en avontuur; het is de eerste film die volledig in de MGM-Disney Studio's in Florida zal zijn gemaakt. Daarna volgt Tarzan, een nieuwe geanimeerde versie naar de gelijknamige klassieker van Edgar Rice Burroughs (met muziek van Phil Collins). In het kielzog van de heruitgebrachte Star Wars-trilogie volgt een vernieuwde versie van Fantasia (gepland voor 1999) en dan is er ten slotte nog Dinosaur, een 100% CGI-tekenfilm die waarschijnlijk de laatste Disney-animatiefilm van de twintigste eeuw zal worden. Maar nu is er dus eerst Hercules. De Amerikaanse en Canadese soundtrack liggen vanaf volgende week bij de betere muziekspeciaalzaak en de film is hier in Vlaanderen (opnieuw in een geheel Vlaamse versie) te bekijken vanaf eind oktober.