Wat een carrière. Jodie Foster debuteerde toen ze twee jaar oud was in enkele commercials en was in 1968, op zesjarige leeftijd, te zien in de televisie-serie Mayberry R.F.D. Acht jaar later, toen ze de wereld tot verstomming sloeg met haar rol van prostituee Iris in Taxi Driver, had ze er al dertien films opzitten, waaronder Tom Sawyer (1973), Alice Doesn't Live Here Anymore (1974) en Echoes of a Summer (1976). Voor die prestatie in Taxi Driver kreeg Foster haar eerste oscarnominatie, als beste vrouwelijke bijrol. Datzelfde jaar nog was ze als Miss Tallulah te zien in Bugsy Malone, en in The Little Girl Who Lives Down the Line.
Tussen al haar films door, studeerde Foster in 1980 (het jaar van Foxes en Carny) af aan het Los Angeles Lycee Français. Ze trok naar de Yale University om er Engelse Literatuur te studeren en zwaaide in 1985 summa cum laude af. Het was haar rol van Frannie in de televisie-serie The Hotel New Hampshire die haar de kans gaf om van kinderster tot volwassen actrice te evolueren. Five Corners uit 1988 was wat dat betreft een stap in de goede richting. De basis van Fosters verder succes was haar neus voor de juiste films. Ze ging misschien minder acteren, maar wel beter. Haar prestatie als slachtoffer van een verkrachting in The Accused uit 1988 leverde haar prompt een oscar op.
Velen dachten dat Jodie Foster daar haar hoogtepunt had bereikt, maar niets was minder waar. In 1991 mocht ze als Clarice Sterling een nieuwe Academy Award op haar schoorsteenmantel bijzetten voor haar rol in Jonathan Demmes The Silence of the Lambs (ze werd daarmee de eerste vrouw met twee oscars voor haar dertigste). Dat jaar stond ze ook voor het eerst zelf achter de camera's als regisseuse voor Little Man Tate, waarin ze ook zelf één van de hoofdrollen voor haar rekening nam. Na twee rollen in het lichtere genre, Sommersby en Maverick, produceerde ze in 1994 de eerste film onder haar eigen productiemaatschappij, Egg Pictures, dat ze twee jaar eerder in Los Angeles uit de grond had gestampt: Nell. Foster speelde zelf het sprookjesachtige titelpersonage en kreeg weer een oscarnominatie. Een jaar later regisseerde ze voor Egg haar tweede film: het ietwat teleurstellende Home For The Holidays.
Als Hollywood dan al overloopt van inhoudloze actrices, dan is Jodie Foster het ultieme bewijs dat het ook anders kan. Ze sprak vloeiend Engels op drie jaar, converseerde in het Frans op haar dertiende, studeerde summa cum laude af. En ook al is ze nog maar 35, ze lijkt al een eeuwigheid mee te draaien aan de top: ooit was ze te zien in illustere tv-series als The Partidge Family, Gunsmoke, Bonanza en Kung Fu en werd ze over het hoofd gezien voor de rol van Princess Leia in Star Wars. Nu is ze één van de meestgewaardeerde vrouwen uit Hollywood. En misschien wel op weg naar een derde oscar.