THE LOST WORLD: THE MAKING OF

The Making Of boeken zijn een genre op zich. Vaak zijn het debiele uitvergrotingen van het persdossier, waarbij grote, nietszeggende foto's de nu niet echt diepgaande teksten moeten ondersteunen. Ieder karakter wordt nauwgezet voorgesteld (vaak met meer diepgang dan in de film zelf), terwijl de onder contract staande acteurs rijkelijk hun verplichte wierook over het script, de regisseur en de rest van de cast uitstrooien. De helft van het boek vullen met het script is een veel(ge)(mis)bruikte truc.

Aan de andere kant van het spectrum heb je een aantal pareltjes die pas decennia na het uitkomen van de film, en na veel overpeinzingen en hardnekkig opzoekingswerk, van boom in boek veranderen. Future Noir: The Making Of Blade Runner (Paul M. Sammon; 1996), 2001: Filming The Future (Piers Bizony; 1994) of The Making Of Citizen Kane (Robert L. Carringer; 1985) zijn een paar uitgelezen voorbeelden.

En dan heb je de betere middenmotors, de commerciële boeken die samen met de film op de markt gegooid worden, maar die een eerlijk (in zoverre dat mogelijk is) beeld trachten te geven van het productieproces. Geen zware theorieën en analyses dus, maar een vlot geschreven relaas. Van het eerste idee tot en met de postproductie. Maar natuurlijk zonder de scherpe kantjes.

En The Making Of The Lost World is een perfect voorbeeld van hoe zo'n middenmotor eruit moet zien. Auteur Jody Duncan schreef samen met Don Shay reeds het voortreffelijke The Making Of Jurassic Park en is tevens editor van Cinefex, het beste special effects tijdschrift. En dat komt duidelijk tot uiting in dit voortreffelijk geïllustreerd boek: zakelijk en toch boeiend, zonder te beginnen slijmen.

In 165 bladzijden en 11 hoofdstukken neemt Duncan ons mee achter de schermen van Amblin, Stan Winston Studio en Industrial Light and Magic. We zien hoe de verschillende dino's er op papier uitagen, hoe ze in klei een derde dimensie kregen en hoe ze met behulp van poppen en computeranimatie levensechter werden dan de acteurs. De acteurs, producenten en technici geven hun commentaar over de verschillende productieaspecten, en vooral wanneer deze laatste groep aan het woord is wordt duidelijk dat Duncans Cinefex-achtergrond goud waard is. Duncan weet duidelijk hoe de technische vork aan de steel zit, maar laat zich niet verleiden tot een technisch naslagwerk. Jammer voor de echte fx-freaks dus, maar zij kunnen het altijd zien als een uitgebreide prenten-appendix bij Duncans eigen (veel technischer) Cinefex-artikel over de film. Een boek dus dat je niet zonder enige inspanning uitleest, maar dat duidelijk meer is dan een veredelde reclamefolder.