Lava is zo één van die krachten waaraan menig effectenhuis zich al lelijk heeft verbrand. Voor Congo bijvoorbeeld slaagde Industrial Light and Magic er niet in om iets geloofwaardig op het grote doek te brengen, en ook Digital Domain kon met Dante's Peak niet helemaal overtuigen. Het is dan ook ironisch dat een aantal kleinere fx-huizen het er met Volcano beter vanaf brengen.
Onder leiding van Visual Effects Supervisor Mat Beck, die trouwens drie seizoenen lang instond voor het illusie-werk in The X-Files, zorgde Light Matters voor computergegenereerde én miniatuurlava. Net zoals de tornado's de hoofrolspelers waren in Twister, was lava de grote antagonist in Volcano. Geloofwaardigheid was van cruciaal belang, en daarom besloot Beck de sterke punten van beide technieken te combineren.
De computergegeneerde lava werd gebruikt voor intense scènes met veel bewegende beelden en luchtopnames. De miniatuurlava werd dan weer uitgestrooid over 1/8e schaal miniaturen van enkele straten in Los Angeles. Om beide technieken perfect met elkaar de laten overeenkomen gebruikte men foto's van de miniatuurlava om op de computerelementen te plaatsen, het zogenaamde texture mapping. VIFX (The Relic) stelde later de verschillende beelden samen.
Beck bestudeerde heel wat beeldmateriaal van echte vulkaanuitbastingen om de lava zo waarheidsgetrouw mogelijk te krijgen, en zijn conclusie was dan ook dat deze 'vloeistof' veel sneller stroomt dan de meeste mensen aannemen. Het is dan ook ironisch dat zijn realistisch resultaat door veel mensen als nep wordt ervaren, omdat veel te veel films hem voor zijn geweest.
Het 48 op 36 meter groot schaalmodel van één van de kruispunten van Wilshire Boulevard werd door John Stirber en zijn ploeg bijeen gebouwd. Omwille van praktische overwegingen werd het geheel (op schalen 1/8 en 1/10) op een 1.20 meter hoog platform geplaatst. Ook de wolkenkrabber, die op het einde van de film een belangrijke rol speelt, werd door ditzelfde team opgetrokken. Explosie-expert Joe Viskocil (Star Wars) kreeg dan de eer om het 7.50 meter hoge gevaarte neer te halen.
De reeds vermelde Wilshire Boulevard werd ook nog op een veel indrukwekkendere schaal nagebootst. De straat werd immers op 80 procent van de ware grootte op de parking van een McDonnell Douglas fabriek opgetrokken. Omdat de set voor heel veel opnames was geboekt gebruikte de 400 man sterke constructieploeg enkel niet-brandbaar materiaal. Een beslissing die zo te zien van pas kwam.