BRYLCREAM BOULEVARD

Eendracht maakt macht

Niet dat we meteen met Vlaamse Leeuwen gaan zwaaien ofzo, maar een nieuwe film van eigen makelij brengt ons toch telkens weer in hogere sferen. Het opium van dienst is dit keer Brylcream Boulevard van Robbe de Hert.

In de eerste beelden van de film pikken scenaristen Robbe De Hert en Walter Van Den Broeck de draad weer op met Robin, die als werkman op een gigantische boot de wereldzeeën doorploegt. Bij zijn thuiskomt gaat hij op zoek naar zijn oude liefde Kathy, die tegenwoordig als entraîneuse werkt in de Milord. Daar papt ze aan met een zekere Johan de Pauw, een politiek vriendje van Verbiest, die we nog kennen uit Blueberry Hill. Hij was de autoritaire secretaris van de school, toen Eddy zelfmoord pleegde. Verbiest is inmiddels weggepromoveerd naar het ministerie van Volksgezondheid en zet een liefdadigheidscampagne op poten ten voordele van de gehandicapten.

Lobbyist De Pauw krijgt Verbiest zover dat hij mee een glas gaat drinken in de Milord, om het initiatief alvast te vieren. Verbiest geraakt echter over zijn toeren en smakt er Jeanine (het liefje van Rudy, nog een ex-klasgenoot) tegen de grond en zo verliest ze haar baby. Rudy bekogelt Verbiests huis met een molotov-cocktail en alleen De Pauws relaties kunnen hem uit de gevangenis houden. De ex-leerlingen van de 5e metaal vatten vervolgens het plan op om de slotavond van Verbiests inzamelactie te saboteren. Zo kunnen ze zowel hun dode vriend Eddy als Jeanine wreken.

Daar draait dan ook heel deze Brylcream Boulevard rond: wraak. Het thema wordt uitgesponnen in twee keuzes. Ofwel zullen ze een speech houden, ofwel zullen ze Verbiest filmen terwijl hij het bed induikt met de travestiet Blondy. Naar verluidt zou vooral Michaël Pas (die Robin speelt) zich tegen die laatste optie verzet hebben, wegens de platvloers. Robbe De Herts standpunt is echter dat ex-leerlingen van de 5e metaal nu eenmaal niet beter weten. Zoals verwacht, werd er voor een compromis gekozen. Hoe de vork in de steel zit, verraden we natuurlijk niet.

Het probleem blijft echter dat het wraakthema alleen nogal dunnetjes is om een hele film aan op te hangen. Ondanks de uitstekende muziek van Jan Leyers en de vakkundige sixties-look, blijft bovendien de sfeer die het eerste deel kenmerkte, zoek. Je aandacht verschuift dan ook al snel naar andere dingen. Zo zit je je af te vragen waarom Babette Van Veen (Kathy) werd gedubt en probeer je zoveel mogelijk BV's te herkennen. We noteerden onder andere Tom Lenaerts, Fred Van Kuyck, Andrea Croonenberghs, Petra Pollack, Adamo, tante Terry, nonkel Bob, Loes Van den Heuvel, Jan Leyers, Paul Michiels, Jaak Van Assche, Gerty Christoffels, Nic Balthazar en Bert Anciaux. De 'echte' acteurs komen nochtans zeer goed uit de verf: Gert-Jan Dröge is schitterend in zijn rol als De Pauw en aan de capaciteiten van Michaël Pas, Frank Aendenboom, Babette Van Veen en Hilde Heijnen twijfelt wel niemand meer. Het einde van de film is nogal wrang (en laat de vraag wie de echte verliezers zijn ons inziens open), maar het gestoei met die zwart-wit-camera brengt uiteindelijk toch nog wat we teveel misten: een vleugje nostalgie.