In zijn debuut neemt scenarist- regisseur Kevin Smith ons mee naar een banale drugstore in een zo mogelijk nog troostelozer Amerikaans stadje. Dante Hicks staat er zeer tegen zijn zin aan de kassa, want waar hij gedacht had aan lang uitslapen en met vrienden de buurt op stelten zetten moet hij nu de klanten bedienen.
Zijn vriend en trouwe steun en toeverlaat Randall kan hem daarbij niet echt helpen, want hij vindt er niets beter op dan de klanten te beledigen en uit te schelden voor alles wat lelijk is. Samen moeten ze echter de dag doorkomen en ze belanden in knotsgekke maar tegelijkertijd ook vervelende situaties waarbij niets of niemand wordt gespaard.
Clerks wordt geacht een komische film te zijn en in die hoedanigheid scoorde de prent al op menig filmfestival. Met dit in het achterhoofd zal de kijker zich meer dan eens vragen gaan stellen bij de beslissingen van de diverse juryleden. De gemiddelde dialoog zit vol met fuck, shit en nog meer van dat fraais en de ene vuile opmerking is nog niet eens koud of er staat al een volgend, nog obscener exemplaar klaar. Tijdens de persvisie verliet het gros van de vrouwelijke journalisten al na welgeteld een half uur de zaal en dat was zeker niet om een sanitaire stop te plegen. Het typeert meteen de hele film en ook in onze bioscopen zullen rijen mensen die hun geld gaan terugeisen allicht meer regel dan uitzondering gaan worden als er nog enkele vehikels van dit kaliber op ons af worden gevuurd. Overigens vragen we ons nog steeds af waarom de makers opteerden voor een zwart-wit versie. Bevorderlijk voor de sfeer is het allerminst.
Voor de rest allemaal vrijwel onbekende namen en ook dat komt de kwaliteit van de film zeker niet ten goede. Brian O' Halloran doet als Dante Hicks nog een beetje zijn ding, maar babyface Jeff Anderson slaat als Randall werkelijk alles. Met zijn look is de brave jongen ideaal voor pseudo-tienerseries als Beverly Hills 90210 en andere Melrose Places maar tenzij je een encyclopedie vol vloeken en beledigingen afdreunen als acteren beschouwt plaatsen we hem beter nog eventjes op een zijspoor. Mooie Marylin Ghigliotti kan daar als Dantes vriendin Veronica helaas weinig aan toevoegen. En namen zoals Lisa Spoonauer en Jason Mewes zeggen de gemiddelde filmliefhebber meer dan waarschijnlijk evenveel als een regeringsmededeling op de televisie.
Als kijker heb je uiteindelijk nog één troost: het kan moeilijk slechter. Elke minder goede film komt in vergelijking met Clerks toch nog over als champagne met kaviaar. Er is dus nog hoop.