Carlito Brigante (Pacino), de voormalige heroïne-koning van New York, komt na vijf jaar vervroegd vrij uit de gevangenis door de hulp van advocaat en vriend David Kleinfeld (Sean Penn). Hij zweert van de straat weg te blijven en de illegale praktijken te laten voor wat ze zijn. Maar dat gaat hem niet gemakkelijk af. Het straatleven is op vijf jaar behoorlijk veranderd en iedereen verwacht van Carlito dat hij het tuig op straat mores leert. Maar hij volhardt in z'n weigering.
Wanneer zijn neef hem ongewild in een moordpartij betrekt, besluit Carlito z'n kans te wagen en z'n geld te investeren in een dancing. Op die manier hoopt hij z'n droom te verwezelijken: genoeg geld verdienen om een autoverhuur-bedrijf te openen op de Bahama's.
Carlito zoekt het gezelschap op van Gail (Penelope Ann Miller), z'n grote liefde van voor hij naar de gevangenis moest. Zij zou graag op Broadway dansen, maar moet het voorlopig stellen met een bloottent.
De echte problemen beginnen wanneer Kleinfeld de controle over zichzelf begint te verliezen onder invloed van drugs en laag-bij-de-gronds clienteel. Een mafioso die Kleinfeld ervan beschuldigt een miljoen te hebben achtergehouden dreigt hem te vermoorden, tenzij hij hem helpt te ontsnappen uit de gevangenis.
Kleinfeld smeekt Carlito om hulp, en deze vindt dat hij zijn advocaat hulp verschuldigd is. In een razernij maakt Kleinfeld pa en zoon mafioso een kopje kleiner. Een andere zoon, Vincent, helpt Kleinfeld dan in het ziekenhuis, en wanneer zowel de maffia als de politie er lucht van krijgen dat Carlito in het complot zit, krijgt hij het heel benauwd.
Carlito spreekt af met Gail aan het station, klaar om met z'n zuur verdiende centen naar de Bahama's te trekken. Z'n tocht naar en in het station vormt de basis voor de geweldig spannende finale. Spannend, ondanks het feit dat het verhaal is opgebouwd als één lange flashback.
Precies tien jaar na hun vorige samenwerking, Scarface, zijn het vooral de uitstekende regie van Brian De Palma en de schitterende acteerprestatie van Al Pacino die van deze film de parel maken die hij is.
De Palma wist na The Untouchables enkel nog flops te bereiken met het domme Bonfire Of The Vanities, het razend spannende Raising Cain en nu het simpelweg schitterende Carlito's Way. Uit de laatste blijkt dat hij z'n vak nog zeer goed kent. Indrukwekkend camerawerk tijdens onder andere de biljart- en roltrapscène en de beruchte 360 graden-draai waar Pacino op de draagberrie ligt, getuigen van vakwerk, inzicht en originaliteit. Klasse!
Een grote pluim verdient ook Al Pacino, die nogmaals bewijst dat Method-Acting loont. Hij vertolkt op een uiterst realistische wijze de gangster met een hart, de bekeerde boef de telkens weer met z'n verleden wordt geconfronteerd.
Net als in The Godfather Part III wordt hij tegen wil en dank de misdaad terug ingesleurd. 'Just when I thought I was out, they pull me back in' is een klassieker uit Godfather III die net zo goed uit Carlito's Way zou kunnen komen.
De andere acteurs, Penelope Ann Miller en vooral Sean Penn, doen hun best, maar wat kan je in godsnaam beginnen tegen een acteur als Al Pacino? Velen vinden dat Sean Penn een oscarnominatie verdiende voor zijn bijrol, maar volgens ons zijn het veel meer Al Pacino en Brian De Palma die het verdienden in de bloemetjes te worden gezet. Dat dat niet gebeurde, getuigt van de relativiteit van het hele oscar-gebeuren in Hollywood.
U hebt het ondertussen al wel begrepen: Carlito's Way is een must, een film die u onder geen beding mag missen. Het is verplicht kijkvoer.